Dagboek: Niels van der Boom in Engeland
Dag 18 - Wintergerst gedorst
Zondag, maandag en dinsdag hebben we alle wintergerst gedorst. In totaal 28 hectare van het ras Carat. Alles ging gelukkig voorspoedig. De 'nieuwe' combine was aardig verroest waardoor we nog wel enkele problemen hadden verwacht.
Inmiddels is er 3,5 milimeter gevallen, net genoeg om het beton nat te maken. Tussen de buien door is een loonwerker langs gekomen om al het stro te persen. Het stro is verkocht aan een collega-boer die veel varkens heeft. In ruil hiervoor hebben wij 12 ladingen stalmest gehad, wat volgend jaar over de koolzaadstoppel zal worden uitgereden. Over koolzaad gesproken; afgelopen zaterdag is een boer langs geweest om het koolzaad dood te spuiten met Roundup. Omdat koolzaad heel onregelmatig afrijpt moet je het doodspuiten voor je kunt dorsen. Een andere optie is zwadmaaien. De trekker, met een getrokken veldspuit heeft niet genoeg bodemvrijheid, daarom wordt er speciaal voor deze klus iemand ingehuurd met een zelfrijdende veldspuit. Een gloednieuwe SAM in dit geval, met een 3000 liter tank en 24 meter bomen. Voor een bedrijf dat bijna 700 hectare beboert vinden wij Nederlanders dat een behoorlijk kleine machine. Ze telen geen aardappelen of uien, alleen maar tarwe, gerst, koolzaad, bieten en bonen. Toch is dat een behoorlijk areaal voor zo'n machine. Tanken uit de sloot kan hier niet want alle sloten staan in de zomer droog. Er moet daarom met leidingwater worden gevuld. Dat duurt lang en het kost een eeuwigheid om de voorraadtank weer te vullen. Het grote nadeel is dat je in de tussentijd in huis geen waterdruk hebt.
Hetzelfde probleem geldt voor de dieseltank. Elektrische pompen lijken hier niet te bestaan en dus ben je volledig afhankelijk van de zwaartekracht. De tank staat ongeveer anderhalve meter hoog, wat voldoende is om je trekker te vullen. Voor de combine wordt het lastiger omdat die tank veel hoger zit. Zeker wanneer de voorraadtank voor een kwart vol is duurt het soms een uur om de combine af te kunnen tanken. Engelsen houden niet van veranderingen dus ze houden het maar zo. Ondanks het feit dat hun combines nu 10 keer zo groot zijn. Deze mentaliteit zie je overal. Landbouwmachines worden groter, maar de schuren blijven klein. De (onverharde) wegen zijn allemaal nog op paard en wagen berekend terwijl er 4 meter brede combines overheen moeten. Hetzelfde probleem geldt trouwens ook voor de auto- en spoorwegen.
Een grappige verhaal: Hier vlakbij ligt een vliegbasis van de RAF (Engelse luchtmacht). Regelmatig vliegen er dus allerlei soorten vliegtuigen en helicopters (laag) over. Afgelopen maandag was ik onvrijwillig deelnemer van een militaire oefening, toen er opeens een Apache gevechtshelicopter op enkele meters voorbij kwam scheren. Gelukkig stak de piloot wel netjes zijn hand op bij het passeren! Het schijnt normaal te zijn dat hier in de buurt veel boeren met hun trekkers gevolgd worden door een helicopter of vliegtuig, als vorm van oefening. Toch kijk je even raar op wanneer zo'n Apache (á 45 miljoen pond) voor je neus hangt.
Laatste Nieuws:
Dag 63 - Dorsen eindelijk klaar
Na op 18 juli begonnen te zijn met de oogst van 2010 hebben we deze gisteren, op 6 september,...
Dag 59 - Eindelijk weer dorsen
Na een periode van, wat voelt als maanden, konden we dinsdag eindelijk weer met de combine aan de...
Dag 55 - Snooker table farmers
Een rare titel 'snooker table farmers' (snooker tafel boeren) maar zo noemde Nigel zijn Nederlandse...
