{"id":79901,"date":"2022-05-24T14:22:09","date_gmt":"2022-05-24T12:22:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=79901"},"modified":"2022-05-24T14:22:10","modified_gmt":"2022-05-24T12:22:10","slug":"helpende-hand-voorlader-maakt-van-trekker-alleskunner","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20220524\/helpende-hand-voorlader-maakt-van-trekker-alleskunner\/","title":{"rendered":"Helpende hand – Voorlader maakt van trekker alleskunner"},"content":{"rendered":"

Voorladers zijn vooral populair onder veehouders. Maar het werktuig is ook handig voor akkerbouwers. Kisten stapelen, de pootmachine of kunstmeststrooier vullen: een voorlader maakt van een trekker een alleskunner. <\/p><\/div>\n\n\n

De voorlader is vooral populair op het melkveebedrijf. Maar ook op een akkerbouwbedrijf komt zo\u2019n hulpstuk voorop de trekker goed van pas. Onbekend maakt onbemind: akkerbouwers en bollentelers die er eenmaal \u00e9\u00e9n hebben, willen hem vaak niet meer missen. En fabrikanten passen trekkers al in toenemende mate aan op het gebruik van een voorlader. Natuurlijk, verreikers en vooral de heftruck zijn wendbaarder en sneller in het gebruik. Een voorlader kost in aanschaf slechts een fractie van deze machines \u2013 de trekker is er immers vaak al. Daarnaast is het gebruik van een verreiker in het veld door de hoge bodemdruk minder wenselijk. Met een heftruck moet je sowieso op de (erf-)verharding blijven. Nu zouden akkerbouwers ook niet graag hun heftruck missen, dus zie de voorlader vooral als de helpende hand in het land. Zit de voorlader in de weg of vind je hem te zwaar voor het veldwerk, dan is het hulpstuk vaak razendsnel afgebouwd. Voor praktisch elke trekker is achteraf een voorlader op te bouwen, net als bijvoorbeeld een fronthef.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>
John Deere maakt z’n voorladers zelf<\/div>

John Deere maakt \u2013 net als Fendt \u2013 zelf voorladers. Het voordeel is dat de voorladers zijn aangepast op de trekker.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
Kunstmeststrooier vullen<\/div>

Heb je de ruimte, dan is de voorlader een prima werktuig om de kunstmeststrooier mee te vullen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Universeel<\/h2>\n\n\n\n

De voorladers van Hauer, MX, Quicke en Stoll zijn het bekendst. Behalve onder eigen naam, produceren deze fabrikanten ook voorladers voor trekkerfabrikanten. Zo levert Hauer voorladers aan Lindner en maakt het Franse MX voorladers voor Claas en Kubota en sinds kort ook voor Case IH en Steyr en het Franse Manip. Al\u00f6 verkoopt zijn voorladers in Nederland voornamelijk onder de merknaam Quicke, maar het bedrijf maakt ook Trima-voorladers. Verder komen de voorladers die Massey Ferguson en Valtra af-fabriek leveren uit de stal van Al\u00f6. Stoll levert de voorladers aan Deutz-Fahr en New Holland. McCormick en Landini betrekken de voorladers van Sigma 4 en Zetor van Trac-Lift. Voorladers die af-fabriek op de trekkers worden gemonteerd krijgen vaak de kleuren van de trekkerfabrikant. De werktuigen die de voorladerfabrikanten onder eigen merk op de markt brengen, passen op meerdere trekkermerken. Fendt en John Deere zijn de enige trekkerfabrikanten die in eigen beheer voorladers bouwen. Ze passen alleen op trekkers van het eigen merk. Wie een trekker heeft van een ander merk kan deze merken dus van het lijstje schrappen.<\/p>\n\n\n\n

De meeste voorladers hebben mechanische parallelgeleiding<\/span><\/section>\n\n\n\n

Onderdelenvoorziening<\/h2>\n\n\n\n

Wie goed zoekt, ontdekt meer voorladermerken: bijvoorbeeld Hydrac maar ook merken die in het oosten van Europa gebouwd worden, zoals Inter-Tech, Metal Technik en Sonarol. Maar vanwege het ontbreken van een vast aanspreekpunt in Nederland is de onderdelenvoorziening een risico.<\/p>\n\n\n\n

Universele voorladers hebben vaste afmetingen die via trekkerspecifieke aanbouwdelen op de trekker worden gebouwd. Nagenoeg alle trekkers zijn voorbereid op montage van een voorlader, denk bijvoorbeeld aan boutgaten aan de zijkant van de motor. Afhankelijk van het trekkertype worden de voorasdrager, het koppelingshuis en de achteras met elkaar verbonden door een stalen frame dat de trekker stijver maakt. Bij Fendt en John Deere \u2013 maar ook bij veel andere (nieuwere) trekkers \u2013 is dat niet meer nodig. De fabrikanten hebben in het ontwerp al rekening gehouden met de opbouw van een voorlader en hebben het geheel stijver gemaakt. Ook de vooras kan tegenwoordig veel grotere krachten opvangen dan voorheen.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>
Van Stoll naar MX<\/div>

Case IH en Steyr monteerden af-fabriek voorheen altijd voorladers van Stoll. Eind 2021 zijn de trekkermerken overgestapt op MX.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

<\/div>
Bediening<\/div>

Bedienen kan via de kruishendel van de trekker of \u00e9\u00e9n van de voorlader fabrikant. Er is keuze uit mechanisch, elektrisch of servobediening.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Kruishendel<\/h2>\n\n\n\n

Bij de bediening van de voorladers is de keuze reuze. Het eenvoudigst is als de trekker al is uitgerust met twee elektrisch bediende dubbelwerkende ventielen rechtsvoor onder de cabine. In dat geval is de voorlader vaak met de originele kruishendel in de trekker te bedienen. Vaak kun je met deze hendel ook snel schakelen tussen voor- en achteruit. De fabrikanten van de voorlader kunnen vaak ook een hendelset leveren: van een basisbediening met bowdenkabels tot aan verschillende soorten elektrische bediening. MX kan op wens zelfs een voorlader met servobediening leveren: hele precieze bediening met lage oliedruk \u2013 techniek die amper onderhevig is aan slijtage. Eenhendelbediening met bowdenkabels wordt na verloop van tijd wat stroever en minder precies. Als de voorlader niet direct op de trekkerfuncties kan worden aangesloten, wordt er vaak voor gekozen om een extra oliecircuit aan te leggen vanaf het loadsensingblok op de achterbrug of vanaf de hydrauliekpomp.<\/p>\n\n\n\n

Parallelgeleiding op de voorlader houdt in dat het aankoppelbord van onder tot boven bijna volledig in dezelfde positie blijft. Dat is handig bij het werken met een vorkenbord, maar ook bij het rijden van kisten met aardappelen bijvoorbeeld. Deze functie is in de meeste gevallen een parallele mechanische arm die het werktuigframe bijstuurt als de lader wordt geheven. Vaak is deze techniek deels ge\u00efntegreerd in de laadarm, waardoor het zicht niet of zo min mogelijk wordt weggenomen. MX kan ook een hydraulische parallelgeleiding leveren. Dat zorgt voor een nog slankere laadarm.<\/p>\n\n\n\n

Snel werken<\/h2>\n\n\n\n

De hydrauliekpomp van de trekker bepaalt in belangrijke mate hoe snel je met de voorlader kunt werken. Een hoge olieopbrengst is dus aan te bevelen. Is de olie-opbrengst aan de lage kant (minder dan 60 liter per minuut) dan werkt de voorlader minder snel. Door te kiezen voor een iets kleinere lader (met vaak kleinere hefcilinders) kun je dan toch redelijk snel werken. Maar let op: het hefvermogen is dan wel lager.<\/p>\n\n\n\n

De voorladers zijn aangepast op de grootte en het gewicht van de trekker. Vaak is er bij een merk voor een bepaald vermogen keuze tussen meerdere typen voorladers. Het hefvermogen varieert van net iets onder de 2 ton voor een 75 kW (100 pk) trekker tot bijna 4 ton voor trekkers tot 220 kW (300 pk). Voor het laden van de kisten op een platte wagen is een langere laadarm uiteraard zinvol: je kunt immers ook de kisten aan de andere kant van de wagen pakken. Maar een langere laadarm betekent ook dat je sneller een contragewicht nodig hebt.<\/p>\n\n\n\n

Bij het werk op het land is een voorlader een extra gewicht dat de trekker mee moet torsen. Bovendien ontneemt de laadarm nogal wat zicht. Gelukkig zijn moderne voorladers snel af te bouwen \u2013 een geoefende chauffeur kan het binnen een minuut: lader aan de grond, steunen uitklappen, vergrendeling en hydrauliek los en klaar is Kees. Aankoppelen gaat in omgekeerde volgorde. Je hoeft niet meer rond te rijden met de voorlader.<\/p>\n\n\n\n

Het aankoppelen van vier of zes hydrauliekslangen is tegenwoordig een peulenschil. Met een zogeheten multikoppeling maak je met \u00e9\u00e9n hendelbeweging alle hydrauliekslangen los. Zo\u2019n multikoppeling is ook aan te raden in de buurt van het werktuigframe als je veel wisselt tussen de uitrustingstukken. Ook is in veel gevallen hydraulische werktuigvergrendeling mogelijk, maar standaard is het vaak een mechanische met automatische vergrendeling en een handmatige ontgrendeling. Het werktuig vergrendelt dan als het koppelframe achterover wordt gekanteld.<\/p>\n\n\n\n

Met een multikoppeling is aansluiten van hydrauliekslangen een peulenschil<\/span><\/section>\n\n\n\n

Het eenvoudig afkoppelen van de voorlader maakt het ook mogelijk om (als het nodig is) de voorlader op een andere trekker te gebruiken, indien deze ook voorzien is van de juiste aanbouwdelen.<\/p>\n\n\n\n

In tegenstelling tot de aansluitingen bij verreikers is er bij voorladers maar \u00e9\u00e9n soort aansluiting: de Euro-snelwissel. Door die uniformiteit van de aansluiting zijn uitrustingsstukken vaak goedkoper en is het uitwisselen van uitrustingsstukken met de buurman geen probleem: het past altijd. Daar kunnen shovel- en verreikerfabrikanten nog wat van leren. Daar zijn zelfs binnen hetzelfde merk de uitrustingsstukken niet altijd uitwisselbaar.<\/p>\n\n\n\n

Stuk goedkoper<\/h2>\n\n\n\n

De voorlader is geen wondermachine, het moet vooral op het bedrijf passen. Op veel vlakken legt een voorlader op de trekker het af tegen de (ruwterrein-)heftruck of een verreiker. Maar op het land staat hij zeker zijn mannetje. Zijn sterkste punt is de prijs. Afhankelijk van het voorladermerk heb je voor een trekker van 75 tot 110 kW (100 tot 150 pk) al een voorlader vanaf zo\u2019n 10.000 euro. Dat is inclusief trekkerspecifieke aanbouwdelen en bediening. Reken voor de vermogensklasse van 110 tot 147 kW (150 tot 200 pk) op een vanafprijs van circa 13.000 euro. Voor de zwaarste trekkers vanaf 147 kW (200 pk) begint het bij 16.000 euro. Maar het is nog altijd vele malen goedkoper dan bijvoorbeeld een verreiker. Die is al snel acht tot tien keer zo duur.<\/p>\n\n\n\n

Weegsysteem<\/h3>

Bij Fendt, John Deere, MX en Quicke is af-fabriek een weegsysteem op de voorlader leverbaar. Ben je bijvoorbeeld een kieper of platte wagen aan het laden, dan weet je aan het eind vrij nauwkeurig hoeveel er in de bak zit. De afwijking is enkele procenten. De wegingen kunnen worden bijgehouden of opgeteld. De weging opslaan moet bij sommige systemen handmatig met stilstaande trekker, maar bij andere kan het ook rijdend met de laadarm in een bepaalde ingesteld positie. Vaak zijn ook de gewichten van de werktuigen in te geven.<\/p><\/div>

<\/div><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n
Merk<\/strong><\/td>Fabrikant voorlader<\/strong><\/td><\/tr>
Case IH\/Steyr <\/td>MX<\/td><\/tr>
Claas<\/td>MX<\/td><\/tr>
Deutz-Fahr<\/td>Stoll<\/td><\/tr>
Fendt<\/td>Eigen<\/td><\/tr>
John Deere<\/td>Eigen<\/td><\/tr>
Kubota<\/td>MX<\/td><\/tr>
Landini<\/td>Sigma 4<\/td><\/tr>
Massey Ferguson<\/td>Al\u00f6\/Quicke<\/td><\/tr>
McCormick<\/td>Sigma 4<\/td><\/tr>
New Holland <\/td>Stoll<\/td><\/tr>
Valtra<\/td>Al\u00f6\/Quicke<\/td><\/tr>
Zetor<\/td>Trac-Lift<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Voorladers zijn vooral populair onder veehouders. Maar het werktuig is ook handig voor akkerbouwers. Kisten stapelen, de pootmachine of kunstmeststrooier vullen: een voorlader maakt van een trekker een alleskunner.<\/p>\n","protected":false},"author":3859,"featured_media":79906,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-79901","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-trekkers","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79901","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3859"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=79901"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79901\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/79906"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=79901"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=79901"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=79901"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=79901"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=79901"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}