{"id":79982,"date":"2022-05-30T11:28:38","date_gmt":"2022-05-30T09:28:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=79982"},"modified":"2022-05-30T11:28:39","modified_gmt":"2022-05-30T09:28:39","slug":"h2l-robot-bespuit-zieke-tulpen-ziektespeurder","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20220530\/h2l-robot-bespuit-zieke-tulpen-ziektespeurder\/","title":{"rendered":"H2L-robot bespuit zieke tulpen – Ziektespeurder"},"content":{"rendered":"

H2L heeft een selectierobot ontwikkeld die met behulp van camera\u2019s het tulpenmoza\u00efekvirus opspoort. Herkent de robot een zieke tulp, dan spuit een naald Roundup op het blad. En dat doet hij dag en nacht, volledig automatisch. <\/p><\/div>\n\n\n

Samen met zes tulpenbollenkwekers ontwikkelden software- en roboticaspecialisten van het Deftse bedrijf H2L Robotics een tulpenselectierobot: de Selector 180. Voor de bouw van de machine deed H2L een beroep op Smit Constructie in Winkel (NH.). Dit constructiebedrijf bouwt selectiewagens en kent de tulpensector door en door. In 2020 werd het eerste prototype gebouwd, een jaar later volgden twee machines en dit seizoen rijden er in Nederland al twaalf machines.<\/p>\n\n\n\n

De 1.250 kg wegende tulpenselectierobot is geschikt voor bedden van 180 cm breed en rijdt op twee elektrisch aangedreven rupsen over het veld. De stroom hiervoor wordt opgewekt door een benzineaggregaat van Briggs & Stratton, die voorin de machine is gemonteerd. Twee elektromotoren drijven via kettingen de rupsen aan. Ook de naald die de zieke tulpen bespuit, beweegt elektrisch.<\/p>\n\n\n\n

H2L koos voor een benzineaggregaat omdat die qua formaat beter in de machine past dan \u00e9\u00e9n op diesel, vertelt mede-eigenaar Erik de Jong. Maar het elektrisch vermogen van 3,5 kW en een piekvermogen van 4,5 kW die het aggregaat opwekt, is wat te weinig als het nat is. \u201cDe rupsaandrijving vraagt dan behoorlijk veel vermogen. Voor de modellen die wij voor volgend seizoen gaan bouwen, zijn we nog op zoek naar een groter aggregaat.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
<\/div>

Het benzineaggregaat wekt stroom op voor de computers en de rupsaandrijving.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

De benzine voor het aggregaat zit in een 30 liter grote jerrycan. Deze kun je eenvoudig verwisselen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

Twee elektromotoren drijven de rupsen aan. De rupsen moeten dagelijks worden schoongemaakt.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Locatie teeltbedden<\/h2>\n\n\n\n

De machine rijdt met behulp van rtk-gps over het perceel. Om de robot duidelijk te maken waar de teeltbedden liggen, moet je de gps-data, die je bij het planten hebt verzameld, overzetten in een speciale applicatie op de telefoon, tablet of desktop. Met behulp van deze gps-data rijdt de robot het perceel in dezelfde volgorde af als de plantmachine. Het is volgens De Jong belangrijk dat het begin en einde van elk bed goed in kaart zijn gebracht en dat het gps-systeem bij het planten op tijd wordt in- en uitgeschakeld. \u201cAnders eindigt de robot te vroeg of rijdt hij te lang door. Ook is het van belang dat de gps-ontvanger op de juiste plek is gemonteerd.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Op de kopakker rijdt de robot automatisch naar het volgende bed. Dat vereist een redelijk vlakke kopakker van minimaal zes meter breed. De software berekent zelf de route tussen de bedden en geeft die weer op een kaartje. Het is mogelijk om de buitengrenzen van het perceel in te voeren om te voorkomen dat de robot in de sloot of de greppel belandt. Met een afstandsbediening kun je de selectierobot op de aanhanger rijden.<\/p>\n\n\n\n

De computer herkent vlekjes, streepjes en afwijkende kleuren in het blad<\/span><\/section>\n\n\n\n

Onder de witte kunststof kap verlichten vijftien grote ledarmaturen het tulpenbed. Dit licht is essentieel voor de drie \u2018gewone\u2019 RGB-camera\u2019s die voortdurend foto\u2019s maken. De camera\u2019s zijn schuin naar voren gericht tussen de rupsen geplaatst. \u201cMet een snelheid van 1 km\/h wordt elke tulp tien tot twintig keer vastgelegd. De computer analyseert elke foto en spoort zieke tulpen op\u201d, zegt De Jong. Met behulp van tulpentelers \u2013 die tevens goede selecteurs zijn \u2013 heeft H2L de computer aangeleerd welke tulpen het tulpenmoza\u00efekvirus hebben en welke niet. \u201cDe computer kent inmiddels de uiterlijke kenmerken van het virus. Hij ziet onder meer vlekjes, streepjes en afwijkende kleuren in het blad. Het model bepaalt of de tulp daadwerkelijk bespoten moet worden of niet\u201d, aldus De Jong.<\/p>\n\n\n\n

Als de computer een zieke tulp heeft gevonden, stuurt hij de co\u00f6rdinaten ervan door naar de spuitnaald. Deze is op een slede gemonteerd en kan elektrisch opzij en naar voren en achteren bewegen. Zodra de naald de tulp heeft gevonden, zakt deze pneumatisch tot 5 cm boven het blad. Een camera bij de naald detecteert het midden van het plantje en zorgt ervoor dat er 0,2 ml middel uit de naald in de trechter van het blad terechtkomt. Een klepje boven de naald voorkomt nadruppelen.<\/p>\n\n\n\n

De naald kan ongeveer 1 tulp per seconde bespuiten. Staan er veel zieke tulpen bij elkaar, dan remt de robot af zodat hij voldoende tijd heeft om alle tulpen te behandelen. Op de kopakker gaat het raamwerk met de sledes omhoog, zodat de naald de grond niet kan raken. Heeft de robot alle bedden behandeld, dan stopt hij met rijden. Het aggregaat blijft wel draaien.<\/p>\n\n\n\n

\u201cOp basis van een risicobeoordeling hebben we maatregelen genomen, zodat de machine op het perceel autonoom kan werken\u201d, vertelt De Jong. Zestien sensoren rondom de machine detecteren obstakels. Komt een obstakel te dichtbij, dan stopt de machine. Daarnaast waarschuwen knipperende ledlampen omstanders en klinkt een geluidssignaal als de robot gaat rijden. \u201cVerder moet je een verbodsbord bij het perceel plaatsen, waarop vermeld staat dat onbevoegden geen toegang hebben\u201d, vertelt De Jong. \u201cOp deze manier kan de robot autonoom het werk doen en dit gebeurt ook al bij een aantal telers.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Via de applicatie kun je de machine op afstand in de gaten houden. Daarop kun je zien waar de robot rijdt, maar ook hoeveel bespuitingen de machine per 100 meter heeft uitgevoerd. Uiteraard twijfelt de computer wel eens of een tulp ziek is of niet. Via de applicatie kun je de gevoeligheid instellen en kun je aangeven of de robot wat doortastender moet optreden, aldus De Jong. Informatie over het niveau van de brandstof- en middelentank is niet zichtbaar op de app. \u201cDat is ook niet nodig. Die zijn groot genoeg. En extra sensoren vergroten het risico op storingen\u201d, weet De Jong. Wel kunnen gebruikers in toekomst op de app de camerabeelden bekijken, zodat zij kunnen zien of ze schoon zijn en dus goed hun werk doen.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
<\/div>

Ledarmaturen verlichten het tulpenbed en zorgen ervoor dat de drie camera\u2019s goede beelden kunnen maken.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

De spuitnaald zit op een slede en kan heen en neer bewegen. Bij het bespuiten van een tulp zakt de naald eerst omlaag.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

Het bestrijdingsmiddel zit in een 20 liter grote tank, links naast het aggregaat.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Spoelsysteem<\/h2>\n\n\n\n

De dertig robots die volgend jaar worden gebouwd, zijn nagenoeg allemaal verkocht. Door de oplopende onderdelenprijzen wil de ontwikkelaar de aanschafprijs niet delen. Wel laat H2L weten dat de nieuwe machines onder meer een verbeterd spoelsysteem krijgen. \u201cDat gaat nu wat omslachtig en soms komt er lucht in de leiding. Daardoor spettert er middel uit de naald, waardoor gezonde tulpen geraakt kunnen worden.\u201d Daarnaast kunnen de nieuwe modellen zelf inschatten hoe lang zij over een perceel doen. \u201cDat is handig voor de gebruiker, omdat hij dan precies weet wanneer hij naar het veld moet om de machine op te halen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>

In de praktijk<\/h3>

Tulpenteler Nico Wit uit \u2019t Veld (NH.) stond aan de wieg van de tulpenselectierobot. Inmiddels draaien er twee robots dag en nacht op zijn percelen. E\u00e9n robot doet ongeveer zes uur over 1 hectare. Net als een geoefend selecteur herkent de robot ongeveer de helft van alle zieke tulpen. Wit zou graag zien dat dit percentage nog wat omhoog ging. \u201cHoe beter de robot zijn werk doet, hoe sneller ik de investering in de machine terugverdien.\u201d<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

In ’t kort<\/h2>\n\n\n\n

De tulpenselectierobot van ontwikkelaars H2L uit Delft (ZH.) en Smit Constructie uit Winkel (NH.) spoort tulpen op die besmet zijn met het tulpenmoza\u00efekvirus en bespuit deze met Roundup. Dit doet de machine 24 uur per dag volledig automatisch. Inmiddels draaien er twaalf machines in Nederland. Volgend seizoen komen daar nog dertig machines bij. Door de computers van de robot nog beter te \u2018trainen\u2019, zal de robot zieke tulpen nog beter herkennen, denken de ontwikkelaars.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

H2L heeft een selectierobot ontwikkeld die met behulp van camera\u2019s het tulpenmoza\u00efekvirus opspoort. Herkent de robot een zieke tulp, dan spuit een naald Roundup op het blad. En dat doet hij dag en nacht, volledig automatisch.<\/p>\n","protected":false},"author":3567,"featured_media":79983,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[79],"tags":[328],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-79982","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gewasverzorging","tag-h2l-robotics","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79982","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3567"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=79982"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/79982\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/79983"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=79982"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=79982"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=79982"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=79982"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=79982"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}