{"id":84088,"date":"2021-01-11T12:00:00","date_gmt":"2021-01-11T11:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=84088"},"modified":"2023-03-07T12:11:36","modified_gmt":"2023-03-07T11:11:36","slug":"agxeed-agbot-toekomst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20210111\/agxeed-agbot-toekomst\/","title":{"rendered":"AgXeed AgBot – Toekomst"},"content":{"rendered":"

Het Nederlandse AgXeed werkt aan de eerste versie van de AgBot, een autonome rupstrekker. Dit jaar wil het bedrijf er tien bouwen. De interesse is er en de machine lijkt haar werk te doen. <\/p><\/div>\n\n\n

Op een perceel zandgrond van groenteverwerker Laarakker in Well (L.) rijdt een rupsvoertuig heen en weer. De Lemken-schijvencultivator erachter werkt de groenbemester in. Aan de landweg slaat Daan Schell, tester van AgXeed, de verrichtingen van het apparaat gade. Voor zijn neus staat een laptop en om zijn nek hangt een gele bedieningskast zoals we die kennen van bouw- en maaimachines. De afstandsbediening is er alleen voor noodgevallen. De machine op het veld werkt autonoom het perceel af \u2013 inclusief de geren en de kopakker.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Rupsen<\/div>

De eerste AgBot van AgXeed is voorzien van rupsen. In de kokerbalken steek je een dissel en wielstel voor het transport over de weg.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Hefinrichting<\/div>

De machine heeft een gewone driepuntshef met een hydraulische topstang. De hef tilt 8.000 kg.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

De AgBot is het kind van zes mannen. Ze huizen in een kantoor in het buitengebied van Oirlo (L). Ze zijn allen oud-medewerkers van Agco. Toen de landbouwmachinefabrikant de productie van de Challenger-spuitmachines verplaatste van Grubbenvorst naar het oosten van Duitsland, kozen zij ervoor om hun eigen dromen na te jagen. \u201cWe hebben passie voor de landbouw. Maar we zijn de grote bedrijven wel een beetje moe\u201d, bekent Joris Hiddema, verantwoordelijk voor de bouw van de techniek in de AgBot-landbouwrobot.<\/p>\n\n\n\n

Met subsidies van de provincie, gemeenten, het Europees fonds voor regionale ontwikkeling en het ministerie van Economische Zaken begonnen ze in 2018 aan hun project. Ze bedachten een landbouwrobot. Geen kleintje op smalle wielen, zoals we die al hebben zien rijden. Nee, een flinke machine met rupsen en een motorvermogen van meer dan 100 pk. Eentje die gangbare landbouwmachines kan tillen en aandrijven.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
De ontwerpers bedachten hun eigen elektrische 700-voltaansluiting<\/span><\/section>\n\n\n\n

Landmeter<\/h2>\n\n\n\n

Het zestal zocht bedrijven in de regio die konden helpen bij het ontwikkelen van de robottechniek, de bouw van het frame en het implementeren van de elektrische aansturing. Ook het internetportaal \u2013 dat het hart vormt van de AgBot \u2013 is ontwikkeld in samenwerking met een ict-bedrijf uit de regio. Dat portaal maakt het onnodig om de robot te leren hoe hij over het perceel moet rijden. De machine maakt namelijk gebruik van een van tevoren gemaakte routekaart. Daarvoor moeten als eerste alle perceelsgrenzen worden ingemeten. Met meetstok en rtk-ontvanger gaat een gecertificeerde landmeter het veld in. Niet alleen om de grenzen juist aan te geven, maar ook om obstakels vast te leggen, zoals hoogspanningsmasten, fietspaden en bomen. Die gegevens worden vervolgens ingevoerd in het internetportaal. <\/p>\n\n\n\n

Na het aanmaken van een nieuwe taak berekent de software hoe de machine over het perceel moet rijden. Een ploeg mag daarbij bijvoorbeeld wel over een sloot zwaaien, maar niet over een weg of fietspad. Voor het maken van die taakkaart stel je in het portaal de combinatie samen die op het perceel aan het werk gaat. Deze combinatie bestaat uit de robot, het frontwerktuig of het frontgewicht en de machine in de achterhef. Zijn de instellingen goed, dan worden onder meer de werkbreedte, de gewenste overlap, de rijsnelheid, de daalsnelheid van de hef en de topstanglengte overgenomen \u2013 om maar iets te noemen. Tegelijkertijd moet de gebruiker invoeren waar de kopakkers liggen, hoe groot ze zijn, wat het begin- en het eindpunt is en hoe de machine het perceel moet afwerken: baantje voor baantje of via de kortste weg. Het programma houdt daarbij rekening met geren. <\/p>\n\n\n\n

Vervolgens werkt de machine eerst de hoofdakker af en daarna de kopakkers rondom het perceel. Uiteindelijk springt de robot 2 tot 8 procent zuiniger om met de brandstof dan wanneer een chauffeur met trekker hetzelfde perceel zou bewerken, zo blijkt uit de eerste tests. Alleen door de meest effici\u00ebnte route te kiezen. Is het resultaat toch niet helemaal zoals verwacht, dan kun je het plan in het veld aanpassen. Met de afstandsbediening zijn de ingestelde waarden namelijk te veranderen. In het portaal kun je ook de conventionele trekkers opnemen, zodat het systeem voor alle werkzaamheden een taakkaart kan maken.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Motor <\/div>

AgXeed maakt gebruik van een standaard Deutz-viercilindermotor met een vermogen van 115 kW (156 pk) die een generator aandrijft.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Meten, Meten, Meten <\/div>

Het prototype is voorzien van sensoren die alle onderdelen van de machine in de gaten te houden.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

De eerste versie van de AgBot is voorzien van een 4,1 liter Deutz-dieselmotor van 115 kW (156 pk). Die drijft een generator aan die op zijn beurt de elektromotoren van het rupsonderstel van stroom voorziet. Dat rupsonderstel is van Zuidberg. Nu ligt er een 62 cm brede rups op, maar ook 30, 40, 76 en 91 cm brede versies zijn beschikbaar. Ondanks het relatief hoge gewicht (6.000 kg) blijft de bodemdruk door de rupsen onder 0,3 kg per vierkante centimeter.<\/p>\n\n\n\n

Geen transmissie <\/h2>\n\n\n\n

Een transmissie ontbreekt. Dat maakt de aandrijflijn effici\u00ebnter, maar zorgt er ook voor dat de rijsnelheid niet boven 15 km\/h uitkomt. Snel genoeg voor op het veld, maar te traag voor op de weg. Daarom gaat de machine de weg niet op. Voor het transport is hij voorzien van een trekbok, die aan de zijkant van de robot in een kokerbalk wordt geschoven. Aan de andere kant komt een hydraulisch bediend wielstel. Tijdens het transport kan de fronthef zijn gewicht boven op de robot leggen en zet de achterhef in combinatie met de topstang het werktuig rechtop. Dat betekent wel dat de machine tijdens transport al snel te breed is voor de openbare weg en dat uitstekende delen moeten worden afgeschermd. Een lange ploeg moet voor het transport gedemonteerd worden. Voor grote akkerbouwbedrijven met eigen landwegen is dit transportsysteem geen probleem, maar voor de meeste Nederlandse akkerbouwers maakt dat het transport omslachtiger dan ze tot nu toe gewend zijn. Al kan de robot natuurlijk ook op een dieplader.<\/p>\n\n\n\n

AgXeed AgBot<\/h2>\n\n\n\n
Motor<\/td>4,1 liter Deutz<\/td><\/tr>
Vermogen<\/td>115 kW (156 pk)<\/td><\/tr>
Hefvermogen achter<\/td>8.000 kg<\/td><\/tr>
Hefvermogen voor<\/td>3.000 kg<\/td><\/tr>
Hydraulische opbrengst<\/td>85 l\/min, 180 bar<\/td><\/tr>
Gewicht<\/td>6.000 kg<\/td><\/tr>
Lengte<\/td>2,55 meter<\/td><\/tr>
Spoorbreedte<\/td>1,80 – 3,20 meter<\/td><\/tr>
Hoogte<\/td>1,73 meter<\/td><\/tr>
Vrije hoogte<\/td>0,46 meter<\/td><\/tr>
Prijs<\/td>250.000 euro<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

De robot tilt in de fronthef zo\u2019n 3.000 kg, in de achterhef aan de categorie III-hef is dat 8.000 kg, zodat de robot de meeste machines wel van de gron krijgt. Het hydraulische systeem met power beyond, levert 85 liter per minuut voor maximaal vier ventielen. En er is een driepolige stekker die 700 volt aan stroom kan leveren aan gekoppelde machines. De AgBot maakt geen gebruik van de door AEF gestandaardiseerde elektrische stekker voor landbouwwerktuigen, zoals trekkerbouwer Fendt doet. \u201cDe stekker was te duur. Hij moest gemaakt worden en kost tussen 3.000 en 5.000 euro\u201d, zegt Hiddema. Daarom besloot AgXeed een eigen stekker te maken. Voor de eerste testen elektrificeerden de ingenieurs van AgXeed de aandrijving van een Imants-spitmachine. Doordat de machine nu traploos te bedienen is, wordt niet het toerental, maar de haplengte bepalend. Die is onafhankelijk van de snelheid van de harkrol in te stellen. Uiteindelijk zorgt dat ervoor dat het resultaat onder alle omstandigheden of rijsnelheden gelijk is.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>
Modules<\/div>

Lars Schmitz (l) en Joris Hiddema (r), zijn twee van de grondleggers van het Limburgse AgXeed, dat in 2023 60 tot 100 robots wil bouwen en verkopen via nog aan te wijzen dealers in Nederland, Belgi\u00eb, Noord-Frankrijk en een deel van Duitsland. De AgBot is niet de enige kurk onder het bedrijf. Hiddema: \u201cWe willen de rupsmodule met generator verkopen aan kleine fabriekjes die met deze module zelfrijdende machines bouwen, zoals een pootmachine. Zij zijn daardoor niet meer afhankelijk van de trekkerfabrikanten die dit soort ontwikkelingen lijken tegen te houden.\u201d<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Een aftakas is vooralsnog niet op de AgBot te vinden. Hiddema: \u201cWe geloven dat de machines langzamerhand elektrisch aangedreven zullen worden.\u201d Maar omdat dit nu nog niet het geval is, en om de drempel naar elektrische en autonome machines zo klein mogelijk te maken wordt de volgende versie van de robot wel uitgerust met een elektrisch aangedreven aftakas met een vermogen van 100 kW.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De machine is gedeeltelijk isobus voorbereid, maar de TIM-module \u2013 die het werktuig in staat stelt om de trekker aan te sturen \u2013 ontbreekt vooralsnog. Maar met een beetje geluk kan de AgBot er in 2022 wel mee worden uitgerust, verwacht Hiddema.<\/p>\n\n\n\n

Dat veiligheid van de robot en vooral die van de omstanders gewaarborgd moet zijn, staat als een paal boven water. Daarom maakten de ingenieurs veel werk van de betrouwbaarheid van de machine. Want falende techniek, waaronder sensoren die het laten afweten, vormen het grootste veiligheidsrisico. Daarom koopt het bedrijf zoveel mogelijk in bij fabrikanten die op de onderdelen een levensduur van 30 jaar kunnen garanderen. Daarnaast is de machine natuurlijk voorzien van Lidar, een stootbumper die de robot bij aanraking stilzet en ultrasoonsensoren die obstakels in het veld detecteren.<\/p>\n\n\n\n

Het AgXeed-portaal vormt het hart van de AgBot. Daarmee plan je de route die de robot maakt<\/span><\/section>\n\n\n\n

250.000 euro<\/h2>\n\n\n\n

De ontwikkeling ging snel. Kerst 2019 rolde de eerste AgBot uit de werkplaats. Vorig jaar spitte de machine de grond, zaaide groenbemester en vernietigde die weer. Dit jaar moeten er tien verkocht worden. \u201cWe moeten de snelheid in de ontwikkeling houden, willen we niet ingehaald worden door andere fabrikanten.\u201d Niet in de laatste plaats om de financiers tevreden te houden en nieuwe ontwikkelingen mogelijk te maken.<\/p>\n\n\n\n

Intussen komen de eerste offerte-aanvragen binnen voor de ongeveer 250.000 euro kostende machine. Duitse akkerbouwers blijken enthousiast. Vooralsnog blijft het bij een model van 150 pk. Later moeten er ook sterkere en ook goedkopere versies komen. Zo denken de ingenieurs aan een robot met wielen in plaats van met rupsen. Die zou 3.500 kg wegen en 150.000 euro moeten kosten. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het Nederlandse AgXeed werkt aan de eerste versie van de AgBot, een autonome rupstrekker. Dit jaar wil het bedrijf er tien bouwen. De interesse is er en de machine lijkt haar werk te doen.<\/p>\n","protected":false},"author":4033,"featured_media":84093,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[698],"tags":[700],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-84088","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-achtergrond","tag-agxeed","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84088","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4033"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=84088"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84088\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":84113,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84088\/revisions\/84113"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/84093"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=84088"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=84088"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=84088"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=84088"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=84088"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}