{"id":84462,"date":"2021-03-15T12:00:00","date_gmt":"2021-03-15T11:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=84462"},"modified":"2023-03-14T11:07:48","modified_gmt":"2023-03-14T10:07:48","slug":"vulcaniseren-landbouwbanden-bandjes-plakken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20210315\/vulcaniseren-landbouwbanden-bandjes-plakken\/","title":{"rendered":"Vulcaniseren landbouwbanden – Bandjes plakken"},"content":{"rendered":"

Nederland telt een handvol bedrijven die schades aan landbouwbanden vakkundig kunnen herstellen. Afhankelijk van de grootte van de schade kost dat 250 tot 600 euro. Dat is geen kattepis, maar een schijntje in vergelijking tot de aanschaf van een nieuwe band. <\/p><\/div>\n\n\n

<\/div>
Grote schades<\/div>

Scheuren in de wang van een trekkerband kunnen tot een lengte van circa 15 cm vaak zonder problemen gerepareerd worden. Ook als bij de inrijding koordlagen zijn beschadigd of een deel van de nok is verdwenen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Landbouwbanden zijn peperduur. Ga bij een achterband van een trekker uit van een bedrag van 2.000 tot 2.500 euro. Bij een brede band voor een bietenrooier of een maaidorser gaat het al snel om een bedrag van 6.000 euro. Als je in een onbewaakt ogenblik zo\u2019n band stuk rijdt op een stuk betonijzer of een ander scherp voorwerp, waarbij de koordlagen zijn beschadigd of zelfs zijn doorgesneden, is-ie waardeloos. En dan is een nieuwe band de enige mogelijkheid \u2013 en soms zelfs twee. Het differentieel in de achterbrug van een trekker wordt namelijk te zwaar belast als de ene band veel meer is afgesleten dan de ander.<\/p>\n\n\n\n

Toch is een nieuwe band niet altijd nodig. Een handvol bedrijven in Nederland is in staat een band voor 250 tot 600 euro te repareren ofwel te vulcaniseren \u2013 ook als de koordlagen van de band zijn beschadigd. E\u00e9n van die bedrijven is Saris Landbouwbanden in Valburg (Gld.). LandbouwMechanisatie ging bij het bedrijf langs en zag hoe een flinke scheur netjes en nagenoeg onzichtbaar wordt gerepareerd. Na een goed geslaagde reparatie is de band net zo sterk als een nieuwe en heeft die ook niet aan souplesse ingeboet, claimt eigenaar Hans Saris.<\/p>\n\n\n\n

Niet elk gat of scheur is te repareren. Dat is afhankelijk van de grootte van de beschadiging, de plek van de beschadiging op de band en het type band, vertelt Saris. Een scheur tot 15 cm kan Saris meestal wel repareren, als die tenminste niet te dicht bij de hiel van de band zit. Schades in de schouder of zelfs in het loopvlak zijn vaak ook geen probleem. Er is zelfs een compleet nieuwe nok op een trekkerband te boetseren. Of de scheur nu evenwijdig loopt aan koordlagen of zelfs de koordlagen heeft doorsneden of beschadigd, maakt voor de reparatiekansen weinig verschil. Wel zijn schades aan een band met een soepel VF-karkas moeilijker te repareren dan een evengrote scheur in een gewone trekkerradiaalband. \u201cEn winkelhaken\u201d, zegt Saris, \u201czijn ook lastig.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Uitslijpen<\/h2>\n\n\n\n

De eerste stap in het reparatieproces is dat de band van de velg wordt gehaald en dat de schade wordt uitgeslepen met een pneumatische frees. Belangrijk daarbij is dat alle losse en beschadigde delen worden weggesneden. Saris: \u201cSoms wordt het gat daardoor wel twee keer zo groot.\u201d Het gat wordt komvormig uitgefreesd. Op die manier cre\u00eber je op het oude rubber een veel groter hechtingsoppervlak voor het nieuwe rubber, verklaart Saris. \u201cMeer vlees.\u201d De schade aan de binnenkant van de band wordt op dezelfde manier uitgefreesd.<\/p>\n\n\n\n

Daarna wordt het gat aan de binnen- en buitenkant ingelegd met zogeheten MTR-rubber. \u201cVoorheen was dat tweecomponentenrubber, maar tegenwoordig is het kant-en-klaar\u201d, vertelt Saris. In een apparaat met een wormwiel, een zogeheten extruder, wordt het MTR-rubber verwarmd en gekneed en kun je er een gat mee vullen. Is een deel van de nok van een band verdwenen, dan kun je die zelf opbouwen met het nieuwe rubber. Ook de schade aan de binnenkant van de band wordt ingelegd met MTR-rubber. De schade, zowel aan de binnen- of buitenkant ziet er nu uit alsof iemand een bal rubber tegen de band heeft geplakt.<\/p>\n\n\n\n

Door het uitslijpen wordt het gat soms wel twee keer zo groot<\/span><\/section>\n\n\n\n

Om ervoor te zorgen dat het nieuwe en het oude rubber met elkaar versmelten (het feitelijke vulcaniseren), wordt het ingelegde rubber aan de binnen- en buitenkant van de band onder hoge druk tegen het oude rubber aangeperst.<\/p>\n\n\n\n

Bij beschadigingen in de wang van kleinere bandenmaten gebruikt Saris hiervoor de zogeheten thermopress. Dit is een U-vormige beugel met aan de uiteinden uitschroefbare elektrisch verwarmde hitte-elementen. Het ene element plaats je tegen de buitenkant van de band op de reparatie en het andere tegen de binnenkant. Vervolgens schroef je de druk en de temperatuur op en na een paar uur zijn het oude rubber van de band en het nieuw ingelegde rubber met elkaar versmolten.<\/p>\n\n\n\n

Bij grotere banden en bij banden met beschadigingen in het loopvlak, gebruikt Saris voor het vulcaniseren de Vulcstar. Oneerbiedig gezegd, is dit een bak gevuld met kwartszand, waar je de band in plaatst. Het kwartszand zorgt ervoor dat druk tijdens het vulcanisatieproces gelijkelijk over het loopvlak van de band wordt verdeeld. Onder het zandoppervlak zit een hitte-element en ook aan de binnenkant van de band plaats je een elektrisch warmte-element. Net als bij de kleinere thermopress kun je in de Vulcstar tijdens het vulcaniseren druk uitoefenen op de reparatie. Enkele uren een druk van 3 bar en een temperatuur van 100 tot 150 graden is meestal voldoende voor een geslaagd vulcanitatieproces.<\/p>\n\n\n\n

Vulcaniseerproces in zes stappen<\/h2>\n\n\n\n
\n
\n
<\/div>
Uitslijpen<\/div>

Een gat of een scheur wordt met een pneumatische frees komvormig uitgeslepen. Op die manier ontstaat een veel groter hechtingsoppervlak.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Ook aan de binnenkant<\/div>

Ook de schade aan de binnenkant van de band wordt ingelegd. Dat inleggen gebeurt met een zogenoemde extruder, een apparaat dat het rubber kneedt en verwarmt.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Rubber inleggen<\/div>

Het gat wordt daarna gedicht met zogeheten MTR-rubber. Als door de schade een deel van de nok is verdwenen, kun je die met het nieuwe rubber opnieuw opbouwen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Glad afwerken<\/div>

Na het vulcaniseren, waarbij het nieuwe en het oude rubber onder druk en hoge temperatuur versmelten, wordt de binnenkant van de schade glad afgewerkt.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Nok in model snijden<\/div>

Aan de buitenzijde wordt de band na het vulcanisatieproces in model gesneden. Met het nieuwe rubber is het mogelijk om een compleet nieuwe nok op te bouwen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Manchet verlijmen<\/div>

Daarna wordt een manchet met koordlagen aan de binnenkant tegen de schade gelijmd. Met een rubbervloeistof wordt de band tot slot luchtdicht gemaakt.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nederland telt een handvol bedrijven die schades aan landbouwbanden vakkundig kunnen herstellen. Afhankelijk van de grootte van de schade kost dat 250 tot 600 euro. Dat is geen kattepis, maar een schijntje in vergelijking tot de aanschaf van een nieuwe band.<\/p>\n","protected":false},"author":3241,"featured_media":84464,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[698],"tags":[],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-84462","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-achtergrond","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84462","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3241"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=84462"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":84550,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84462\/revisions\/84550"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/84464"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=84462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=84462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=84462"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=84462"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=84462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}