{"id":84531,"date":"2021-03-12T12:00:00","date_gmt":"2021-03-12T11:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=84531"},"modified":"2023-03-14T11:45:27","modified_gmt":"2023-03-14T10:45:27","slug":"mechanisatie-voor-vaste-rijpaden-tussen-de-lijntjes-werken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20210312\/mechanisatie-voor-vaste-rijpaden-tussen-de-lijntjes-werken\/","title":{"rendered":"Mechanisatie voor vaste rijpaden – Tussen de lijntjes werken"},"content":{"rendered":"

Steverink Techniek uit Tollebeek (Fl.) bedacht het mechanisatie- en teeltconcept Lasting Fields. Het krijgt inmiddels vorm met een werktuigendrager die op koolzaadolie rijdt. Verder gaat een nieuw prototype van een voorloze ploeg komend voorjaar de grond in. <\/p><\/div>\n\n\n

<\/div>
Robotrooier<\/div>

Steverink bouwde eerder een zelfrijdende eenrijige aardappelrooier, die direct in de kist rooide. Een steile mat met een meeneemband bracht de aardappelen naar boven. Daar pikten een loofrol en twee axiaalrollen de resterende verontreinigingen eruit. Een opvoerband vulde de kist. In de zomer van 2015 testte Steverink de machine. De resultaten vielen niet tegen, maar het ontbreekt aan middelen om de machine door te ontwikkelen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Zes jaar geleden schreef Landbouw-Mechanisatie een artikel over Lasting Fields, een nieuw mechanisatie- en teeltconcept dat in 2012 is bedacht door machinebouwer Wim Steverink uit Tollebeek (Fl). Hierbij ligt er een treinrails over het hart van het bedrijf. Zelfrijdende voertuigen rijden over de rails en brengen autonome machines en producten van en naar de percelen. Wim Steverink: \u201cOver de rails kun je met heel weinig energie een gewicht van 2 ton vervoeren. Met kleine elektromotoren kun je de voertuigen al over de rails laten rijden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u2018Liever geen stoel\u2019<\/strong><\/td><\/tr>
De LF20-werktuigendrager kun je besturen met een applicatie op een tablet. Rechtrijden kan de LF20 automatisch met behulp van een gps-systeem. Daarnaast zit er ook nog een stoel met een stuur en tablethouder op de machine zelf. \u201cIk heb er liever geen stoel op, maar dit is een eis van Trimble. Je moet kunnen ingrijpen als er iets misgaat\u201d, zegt Wim Steverink, de bouwer van de werktuigendrager. Komend jaar wil Steverink de LF20 verder automatiseren, zodat hij onder meer kan schoffelen met behulp van een camera.<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Steverink wil met zijn concept een steentje bijdragen aan de verduurzaming van de wereld.Hij heeft zijn idee\u00ebn nog niet in de praktijk kunnen brengen. \u201cEen paar studenten van Aeres Hogeschool in Dronten heeft als proef wel een stuk rails aangelegd waarop een wagon kon rijden. Maar daarbij is het gebleven.\u201d Steverink zou graag een proef opzetten, maar het ontbreken van subsidies, waarvan de projecten van Steverink grotendeels afhankelijk zijn, beperken de mogelijkheden. \u201cAls ik twee miljoen euro had gekregen, had ik nu een perfect werkend systeem gehad.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Wel zijn op kleine schaal elementen uit Lasting Fields getest. Op het akkerbouwbedrijf van Digni van den Dries in Ens (Fl.) vond het project \u2018Lasting Fields in de praktijk\u2019 plaats en werd er op een perceel strokenteelt met vaste rijpaden toegepast. Inmiddels gaat dat project verder onder de naam Akker van de Toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Energiebesparing<\/h2>\n\n\n\n

Voor lichte bewerkingen bouwde Steverink de LF20-werktuigendrager die, zonder werktuigen, 1.000 kg weegt en die autonoom zijn werk doet. \u201cIn Lasting Fields gingen we uit van een rijpadensysteem op een spoorbreedte van 1,55 meter. Het gewicht van de machines is dan laag, waardoor je de bodem simpelweg minder beschadigt. Maar bij de LF20 hebben we ervoor gekozen voor een spoorbreedte van 3,15 meter. Bewerkingen als ploegen en oogsten moeten we uitvoeren met bestaande mechanisatie en dan is dat eenvoudiger te realiseren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

E\u00e9n van de doelen van het project is het realiseren van energiebesparing. Steverink overwoog om de aandrijving van de LF20 elektrisch of hybride te maken. Maar de componenten zijn kostbaar en accu\u2019s maken de werktuigendrager erg zwaar. Vanwege de hoge kosten zag Steverink het nog niet zitten om de LF20 op waterstof te laten draaien. De LF20 is voorzien van een dieselmotor uit een oude Volkswagen Lupo. Steverink: \u201cDit blok draait op koolzaadolie en is ontzettend zuinig. Afgelopen seizoen heeft de werktuigendrager ongeveer 50 liter olie verbruikt. Die olie koop ik in bij een Friese koolzaadolieproducent. Maar je kunt het koolzaad ook zelf verbouwen en persen. Koolzaad past goed in de vruchtwisseling en de restproducten kunnen dienen als veevoer.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u2018Werktuigendrager verbruikt 50 liter koolzaadolie in een seizoen\u2019<\/span><\/section>\n\n\n\n

Een dieselmotor kan overigens niet zomaar op koolzaadolie draaien. Onder meer het brandstofsysteem, de filters en het motormanagement moeten aangepast worden. \u201cDoor een andere viscositeit moet onder andere het inspuitmoment aangepast worden en de inlaatlucht moet verder worden gekoeld.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Afgelopen jaar werd de LF20 voor het eerst ingezet voor het schoffelen, rijen- en volvelds-spuiten, eggen en zaaien. De LF20 heeft dankzij versnellingsbakken van een Volkswagen Lupo en een Golf 25 versnellingen. \u201cMaar de versnellingsbakken werken nogal ruig en bij het spuiten met de Wingsprayer is het belangrijk dat het voertuig geleidelijk optrekt. Daarom wil ik een traploze transmissie in de werktuigendrager bouwen. Verder willen we de machine verder automatiseren zodat hij komend seizoen autonoom kan schoffelen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

LF20-werktuigendrager en voorloze ploeg<\/h2>\n\n\n\n
\n
\n
<\/div>
\u00a0Grondlegger<\/div>

Wim Steverink uit Tollebeek is eigenaar van Steverink Techniek en is de grondlegger van het Lasting Fields-concept.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Staalkabels<\/div>

De werktuigen zitten met een zelf ontwikkelde constructie aan de werktuigendrager. Twee staalkabels heffen het werktuig.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Twee werktuigen<\/div>

Je kunt twee werktuigen aankoppelen. Voorop zit de spuitboom, achterop zit de vloeistoftank en de pomp.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Nieuw ontwerp<\/div>

De nieuwe voorloze ploeg bestaat nog slechts als een digitale tekening. Maar over tien weken is de ploeg af, belooft Steverink.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
V-vormig<\/div>

Een eerder ontwerp van de ploeg bestond ook uit zes risters in een V-vorm. Op lichte zandgrond werkte deze versie goed.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Grond keren<\/strong><\/div>

Bij de nieuwe ploeg legt een hydraulisch aangedreven rooimat in een spiraalvormige hoek de grond op zijn kop op de transportband.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Minder energie<\/h2>\n\n\n\n

Hoewel autonome voertuigen zelfstandig van de loods naar het perceel kunnen rijden, blijft Steverink geloven in het concept met de spoorrails. \u201cTransport via een rails kost beduidend minder energie\u201d, verklaart hij. Voor transport over de openbare weg kun je de LF20 met een bok achter de trekker hangen. Omdat het voertuig breder is dan 3 meter, moet je wel een ontheffing aanvragen.<\/p>\n\n\n\n

Naast de werktuigendrager werkt Steverink aan een voorloze ploeg die de grond tussen de rijpaden bewerkt. \u201cJe wilt de valse grond uit de rijsporen niet vermengen met de losse grond in het teeltbed.\u201d De ploeg bestaat uit zes strokenristers die in een V-vorm naar elkaar toe werken. Centraal, aan de voorkant van ploeg, is een beitel geplaatst die de grond uitneemt en op een transportband legt. Via twee transportbanden wordt de grond over de risters naar achteren geleid en links en rechts in de bouwvoor gelegd. \u201cDe ploeg moet de grond uitnemen, omkeren en terugleggen. Het omkeren verhoogt de moeilijkheidsgraad.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Steverink bouwde al vele prototypes. De eerste versie bestond uit twee aan elkaar gelaste stoppelploegen waarbij een transportband bovenlangs liep. De ploeg beviel niet goed. Daarom stelde Steverink op de Biovelddag in 2018 een nieuwe symmetrische variant voor. \u201cDeze werkte op lichte zandgrond erg goed, maar op een perceel met grasklaver keerde de ploeg de grond niet goed.\u201d Door de ploeg te voorzien van schijven en kegels dacht Steverink het probleem te verhelpen. Maar tevergeefs. Ook een draaiende trommel, waarbij je de hoek op allerlei manieren kon instellen, bleek niet de oplossing. \u201cDie grond vermengde de grond te veel. Daarom bouwde ik een versie met schuin oplopende riemen. Deze techniek bevatte veel draaiende delen en was daardoor erg complex.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Patent<\/h2>\n\n\n\n

Inmiddels heeft Steverink een versie gebouwd waarbij een hydraulisch aangedreven rooimat in een spiraalvormige hoek ronddraait. In combinatie met een ronddraaiende schijf komt de grond omgekeerd op de band te liggen. \u201cDe eerste testen zijn veelbelovend en daarom ga ik de ploeg volledig opnieuw opbouwen. Over tien weken verwacht ik deze ploeg klaar te hebben, zodat ik hem in het voorjaar kan uitproberen.\u201d Op de ploeg heeft Steverink inmiddels patent aangevraagd. \u201cAls de ploeg goed werkt, wil ik hem graag gaan verkopen.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Steverink Techniek uit Tollebeek (Fl.) bedacht het mechanisatie- en teeltconcept Lasting Fields. Het krijgt inmiddels vorm met een werktuigendrager die op koolzaadolie rijdt. Verder gaat een nieuw prototype van een voorloze ploeg komend voorjaar de grond in.<\/p>\n","protected":false},"author":3567,"featured_media":84535,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[698,80],"tags":[],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-84531","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-achtergrond","category-grondbewerking","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84531","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3567"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=84531"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84531\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":84612,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84531\/revisions\/84612"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/84535"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=84531"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=84531"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=84531"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=84531"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=84531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}