{"id":87154,"date":"2023-07-13T07:30:00","date_gmt":"2023-07-13T05:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=87154"},"modified":"2023-07-05T09:23:32","modified_gmt":"2023-07-05T07:23:32","slug":"birth-of-the-beet-eater","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20230713\/birth-of-the-beet-eater\/","title":{"rendered":"Birth of the Beet Eater"},"content":{"rendered":"

De fabriek van Vervaet in Biervliet (Z.) staat van maart tot september in het teken van de productie van de zelfrijdende bietenrooiers. Een terugblik op de turbulente ontwikkeling van deze markante machines. <\/p><\/div>\n\n\n

\n
\n
<\/div>
1957 – Oprichting Garage Vervaet<\/div>

Chef Vervaet, vader van tien kinderen, heeft samen met zijn vrouw Madeleine een loonbedrijf in Biervliet (Z.). Zijn zoons Frans en Richard delen een voorliefde voor techniek en richten op 19- en 23-jarige leeftijd Garage Vervaet op. De garage is ondergebracht in een schuur die de broers van hun vader huren. De broers verrichten onderhoud aan auto\u2019s, brommers en trekkers. Een jaar later worden ze dealer van Nuffield-trekkers. De handel gaat zo goed dat ze in 1960 investeren in een nieuw pand. Tegelijkertijd worden ze dealer van het automerk Simca en gaan ze Renault-trekkers verkopen. In 1965 wordt Garage Vervaet McCormick-dealer, daarna volgt ook het John Deere-dealerschap.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
1974 – Idee voor een bietenrooier<\/div>

De broers Walter en Marcel Vervaet hebben inmiddels het loonbedrijf van hun vader Chef Vervaet overgenomen. Ze rooien onder meer bieten met een trekker en een getrokken rooier. Maar als het nat is, blijven ze al snel steken. Daarom bedenken ze een zelfrijdende bietenrooier volgens het principe van een maaidorser: het rooigedeelte voor de wielen en een bunker waarin het product wordt verzameld. Samen met Garage Vervaet bouwen ze de eerste eenfasebunkerrooier. De zelfrijdende bietenrooier rooit zes rijen in \u00e9\u00e9n werkgang. De machine blijkt een schot in de roos. Tijdens het natte oogstseizoen van 1974 gaat de zelfrijder dankzij de grote aangedreven wielen door daar waar rooiers aan een trekker allang zijn gestrand.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
1975 – Drie machines met kinderziektes<\/div>

Walter en Marcel Vervaet besluiten de machines te gaan verkopen. In samenwerking met machinefabriek HV uit Terneuzen (Z.) bouwen ze in 1975 drie machines. Door het gebrek aan goede materialen kampen deze machines met behoorlijk wat kinderziekten. Het wordt een zware beproeving voor de broers.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
1978 – Samenwerking met Heyens<\/div>

Walter en Marcel Vervaet besluiten een nieuwe versie te ontwikkelen. Hiervoor wordt de hulp ingeschakeld van Heyens uit Hulst (Z.). Deze fabrikant bouwt een soortgelijk concept zonder ontbladeraar. De broers zijn vooral jaloers op het rooisysteem. Vervaet en Heyens komen overeen dat zij de techniek mogen namaken. Sindsdien presteren de nieuwe Vervaet-rooiers veel beter in het veld en de interesse van loonbedrijven neemt toe. De broers halen eerder verkochte machines terug en voorzien ze van de nieuwste rooitechniek.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
1987 – Moderne Claas-cabine<\/div>

De bietenrooiers zijn afgelopen jaren verder doorontwikkeld. Steeds meer onderdelen worden hydraulisch aangedreven. Daarnaast zijn de machines voortaan voorzien een modernere Claas-cabine. Dit biedt de bestuurder meer comfort. Inmiddels hebben Richard en Frans vijf garages. Ze verkopen trekkers van John Deere en Volvo BM en auto\u2019s van Simca, Mazda, Toyota, Mercedes en Peugeot. In 1987 besluit Richard Vervaet de autobedrijven op zich te nemen en Frans wordt verantwoordelijk voor de landbouwmachines. Twee jaar later komen Frans\u2019 zoons Edwin en Robin Vervaet in het bedrijf.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
1992 – Komst van de Vervaet 12T<\/div>

Vanuit Engeland groeit de vraag naar Vervaet-bietenrooiers. Mede door het succes van de zelfrijdende mestinjecteurs besluit Frans Vervaet een nieuwe fabriek te bouwen. 1992 is ook het jaar waarin het bedrijf de 12T, een rooier met een 12 tons bunker, introduceert.\u00a0<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
1994 – Boven verwachting<\/div>

Er is veel vraag naar een rooier met meer bunkerinhoud, grotere wielen en een betere reiniging. Daarom bouwt Vervaet in 1993 een prototype van de 17T. Aanvankelijk is het plan om in 1994 dertien stuks te bouwen. De vraag is zo groot dat de fabrikant dat jaar uiteindelijk 25 machines produceert. Daarvan worden er vijftien in Biervliet gebouwd, de andere tien bij All Jobs in Oud Gastel (NB.).<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
2001 – Negenrijer<\/div>

Om de capaciteit te verhogen zonder dat de rijsnelheid omhoog moet, ontwikkelt Vervaet een zeswielige negenrijer: de Beet Eater. Alle zes wielen rijden in een ander spoor, zodat de grond over volledige werkbreedte wordt aangedrukt. Door het flinke formaat en de hoeveelheid onderhoud is de Beet Eater geen hardloper. Vervaet bouwt er ongeveer vijf per jaar.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
2011 – Eenvoudige constructie, hoge capaciteit<\/div>

Vervaet introduceert de 617, de opvolger van de 17T. Deze zesrijige rooier met 17 tons bunker blinkt uit door zijn eenvoudige constructie waardoor het eigen gewicht omlaaggaat. Toch haalt de rooier nog een behoorlijke capaciteit. Vijf jaar later gaan de ontwerpers terug naar de tekentafel en ontwikkelen ze de Q-serie met een 16 en een 21 tons bunker. Daarnaast kunnen kopers kiezen uit drie verschillende ontbladeraars, twee rooisystemen, vier reinigingssystemen en twee motoren.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
2020 – Verbinding met de rooier<\/div>

Om de bietenrooiers op afstand in de gaten te kunnen houden, worden de machines voorzien van Vervaet Connect. Het systeem verzamelt met sensoren gegevens over de prestaties en werking van de machine. De gegevens worden realtime weergegeven in het My Vervaet-portaal. Ook kan de dealer of fabrikant draadloos toegang tot de terminal van de machine krijgen om problemen op te lossen of updates uit te voeren.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/div>
2023 – Update voor Q-serie<\/div>

De Q-serie krijgt een update. Zo is onder meer het rooisysteem gewijzigd, waarbij er voortaan ook de keuze is uit een rollenbed op de rooimodule. Verder zijn de ontbladeraars lichter geworden. De machinefabriek wordt vandaag de dag geleid door Klaas Vervaet. Het mechanisatiebedrijf verkoopt nog steeds John Deere-machines, maar is inmiddels in handen van Kraakman. Opvallend genoeg bestaat Garage Verveat, het bedrijf waarmee het allemaal begon, ook nog steeds. De autodealer en -garage in Axel (Z.) wordt geleid door Thomas Vervaet, een neef van Frans Vervaet.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Vervaet anno 2023<\/strong><\/td><\/td><\/tr>
Directie <\/td>Klaas Vervaet, Jonathan Hoekman, Jelle Vervaet en Ad Breepoel<\/td><\/tr>
Oppervlakte fabrieksterrein <\/td>50.000 m\u00b2<\/td><\/tr>
Oppervlakte productieruimtes <\/td>13.500 m\u00b2<\/td><\/tr>
Aantal medewerkers <\/td>\u00b1180<\/td><\/tr>
Jaarlijkse productie <\/td>75 \u2013 100 zelfrijders<\/td><\/tr>
Omzet (2022) <\/td>70 miljoen euro<\/td><\/tr>
Levering aan <\/td>30 landen<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De fabriek van Vervaet in Biervliet (Z.) staat van maart tot september in het teken van de productie van de zelfrijdende bietenrooiers. Een terugblik op de turbulente ontwikkeling van deze markante machines.<\/p>\n","protected":false},"author":4488,"featured_media":87156,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":0,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[83,727],"tags":[],"dossier":[762],"artikel_type":[27],"class_list":["post-87154","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-oogsttechniek","category-zomertour","dossier-a-zomertour-2023","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/87154","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4488"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=87154"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/87154\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":87170,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/87154\/revisions\/87170"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/87156"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=87154"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=87154"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=87154"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=87154"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=87154"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}