{"id":89903,"date":"2024-04-08T09:20:15","date_gmt":"2024-04-08T07:20:15","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=89903"},"modified":"2024-04-08T09:20:16","modified_gmt":"2024-04-08T07:20:16","slug":"slok-op-een-borrel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20240408\/slok-op-een-borrel\/","title":{"rendered":"Slok op een borrel"},"content":{"rendered":"

Trekkers op afstand monitoren levert een schat aan informatie. Trekkers blijken bijvoorbeeld zo’n dertig procent van de tijd stationair te draaien. Het gemiddeld verbruik van de trekker lijkt daardoor wat te vertekenen. <\/p><\/div>\n\n\n

Bij de aanschaf van een trekker is het brandstofverbruik voor de meeste kopers geen doorslaggevende factor. Akkerbouwers en loonwerkers hechten meer waarde aan de dealer, het merk en bijvoorbeeld de transmissie dan aan het brandstofverbruik. Nog even handjeklap over de laatste duizend euro voor de inruil of een frontgewicht en de koop wordt bezegeld.<\/p>\n\n\n\n

Maar het verschil tussen een relatief zuinige trekker en \u00e9\u00e9n met een gulziger aard, is best groot. Als trekkers flink aan de bak moeten, loopt het verschil bij dezelfde prestaties al snel op tot 1 liter diesel per uur. Op een levensduur van 8.000 draaiuren is dat met de huidige brandstofprijzen al snel een bedrag van 11.000 euro.<\/p>\n\n\n\n

Trekker start-stopsysteem<\/h3>

Dat trekkers in de praktijk zoveel stationair draaien geeft te denken. Met de opstarttijden van trekkerterminals is het niet praktisch om trekkers voor een korte stop uit te zetten. Bij auto\u2019s hebben ze daarvoor het start-stopsysteem. Op een trekkerleven zou dat potentieel duizenden liters aan brandstof kunnen schelen. Maar er zijn geen trekkers die bij het stationair draaien af-fabriek automatisch de motor uitschakelen.<\/p><\/div>

<\/div><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

In de folder zegt elke fabrikant dat hij de beste en zuinigste trekker in het pakket heeft. Vergelijken wordt op die manier lastig. Onafhankelijke trekkertesten uit vakbladen of van bijvoorbeeld het Duitse DLG bieden een handvat. Sinds 2008 doet LandbouwMechani-satie trekkertesten en meten we in samenwerking met Dijkstra Technical Support het brandstofverbruik van de deelnemende trekkers. Doordat de omstandigheden en meetapparatuur altijd hetzelfde zijn gebleven, zijn de uitkomsten goed met elkaar te vergelijken.<\/p>\n\n\n\n

Testen<\/h2>\n\n\n\n

Door de jaren heen zijn er veel trekkers geweest met min of meer hetzelfde maximumvermogen, maar waarbij we een duidelijk verschil in dieselverbruik vaststelden. Neem bijvoorbeeld de Case IH Puma 125 (mei 2010) en de Case IH Maxxum 125 die we in oktober 2018 testten. Beide trekkers leverden een maximumaftakasvermogen van 88,7 kW (120 pk). De Puma met de dikke 6,7 liter Cummins-motor had daar 27,9 liter per uur voor nodig (266 g\/kWh) waar de zuinigere Maxxum diezelfde prestatie leverde met een verbruik van 25,2 liter per uur, oftewel 2,7 liter per uur zuiniger. De Case IH Maxxum is een goed voorbeeld van een \u00e9cht zuinige trekker, de Puma scoort net iets slechter dan gemiddeld. Ook bij maximumkoppel, bij nominaalvermogen en bij 40 en 70 procent motorbelasting (deellast) bleek de Maxxum zuiniger dan de Puma.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>

Juiste trekker<\/h3>

Gezien de gemiddelde motorbelasting tijdens het werk worden trekkers in de praktijk niet zwaar belast: gemiddeld nog geen vijftig procent. Oftewel, de trekker heeft fors meer vermogen dan die voor het gros van de werkzaamheden nodig heeft. Met een relatief beperkte trekkervloot moet je natuurlijk keuzes maken: koop ik een trekker die alle werkzaamheden kan doen of koop ik alleen voor het zware werk een grotere trekker met de consequentie dat die vaak werkloos in de schuur staat? In Nederland kiezen kopers overduidelijk voor de eerste optie.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

Een deel van het verschil is wellicht te verklaren doordat de Puma twee cilinders meer heeft. Bovendien was de Puma destijds de kleinste trekker uit de serie. De motor van zo\u2019n Benjamin wordt altijd een beetje afgeknepen. Soms is een trekker ook gewoon gulziger dan dezelfde motor in andere serie of in een ander merk. De 6,7 liter Cummins (later FPT) staat over het algemeen namelijk bekend als redelijk zuinig.<\/p>\n\n\n\n

In de trekkertest berekenen we op basis van onder andere de aanschafprijs, de onderhouds- en brandstofkosten de te verwachten kostprijs per uur van de testtrekker. Behalve de aanschafprijs (minus de te verwachten restwaarde) tikt het brandstofverbruik flink door in de uurkosten. Hoewel de methode voor alle trekkers gelijk is \u2013 en vergelijken op kosten dus nog steeds mogelijk is \u2013 vinden we het belangrijk dat de inschatting van het brandstofverbruik zo goed mogelijk aansluit bij de praktijk.<\/p>\n\n\n\n

Om dat praktijkverbruik te achterhalen zouden we in een enqu\u00eate gebruikers kunnen vragen naar het verbruik van trekkers in de test en de uitkomsten daarvan kunnen vergelijken met onze waarden. Maar in de praktijk weet eigenlijk niemand wat zijn trekker precies verbruikt. Jammer, want door bij elke tankbeurt het aantal liters (en eventueel de urenstanden) te noteren krijg je een betrouwbare indicatie van wat de trekker in die specifieke praktijksituatie per uur verbruikt. Moderne trekkers hebben daarnaast een boordcomputer, die vaak het verbruik aangeeft. Maar het verbruik zegt weinig als je niet weet hoe de trekker op dat moment gebruikt wordt. Helaas is dat niet af te lezen.<\/p>\n\n\n\n

Uitlezen<\/h2>\n\n\n\n

In het huidige digitale tijdperk wordt van veel moderne (en vaak luxe uitgeruste) trekkers het brandstofverbruik bijgehouden en deze data zijn bovendien vaak op afstand uit te lezen. Naast de locatie, kan de leverancier motorbelasting (stationair, werk en transport), het bijbehorende brandstofverbruik en bijvoorbeeld de urenstand via een webapplicatie volgen. Dat zijn gegevens waarmee we wat kunnen. Voor sommige merken is het op afstand volgen van de trekker echter nog betrekkelijk nieuw. Bij een ander is het portal niet erg gebruiksvriendelijk: elke trekker moet bijvoorbeeld afzonderlijk worden aangeklikt. Dan weer dreigt privacyschending van de gebruiker. Die moet namelijk wel toestemming geven voor het \u2018meekijken\u2019, ook als de cijfers alleen maar voor statistische doeleinden worden gebruikt.<\/p>\n\n\n\n

Bij aanschaf wordt nauwelijks gekeken naar het brandstofverbruik<\/span><\/section>\n\n\n\n

John Deere kan echter via JD-Link al meer dan tien jaar de prestaties volgen van alle trekkers uit de R- en M-serie die in Mannheim (D) zijn geproduceerd. Daarmee loopt de fabrikant voorop als het gaat om het verzamelen van trekkerdata. Behalve voor het volgen van de trekkers, gebruikt John Deere de techniek voor software-updates en het monitoren van storingen door de dealer. Omdat er van sommige John Deere-typen in Nederland behoorlijk veel exemplaren draaien is aan de hand van de uitgelezen data (gebruik, motorbelasting en brandstofverbruik) inzicht te krijgen in het werkelijke gemiddelde verbruik. Via dealer Kraakman konden we in de (sterk geanonimiseerde) verbruikscijfers van het afgelopen jaar kijken van ruim duizend trekkers (1.044 om precies te zijn) van zes veelverkochte types. Van deze bestsellers heeft LandbouwMechanisatie er drie getest: de 6250R (getest in januari 2018), de 6120M (getest in maart 2021) en de 6R 185 (getest in januari 2023). Om de cijfers te vergelijken met wat andere typen zijn ook de veelverkochte 6155R, 6130R en 6R 150 als een soort controlegroep toegevoegd.<\/p>\n\n\n\n

Stationair<\/h2>\n\n\n\n

In de kostprijsberekening in de trekkertest gaan we tot dusver uit van een combinatie van verbruikscijfers van 100 procent (maximumvermogen) en 40 en 70 procent deellast. Deze verbruikscijfers meten we in de trekkertest. Bij de berekening van de uurprijs gaan we ervan uit dat de trekkers 15 procent van de tijd rond het maximumvermogen werken (met dito verbruik), 55 procent van de tijd op 70 procent deellast en de overige 30 procent van de draai-uren op 40 procent deellast. Volgens deze berekening moet de trekker bovengemiddeld aan de bak. Ongeacht het merk en type levert dit uitgangspunt een relatief hoog verbruik op dat negatief uitpakt voor de kostprijs per uur.<\/p>\n\n\n\n

Voor elk type is in JD-link razendsnel een overzicht te maken van verbruik, motorbelasting tijdens werk en transport en hoeveel uur de trekkers gemiddeld stationair draaien. Het verwijderen van de extremen (tien hoogste en laagste) uit de testgroep heeft nauwelijks invloed op de gemiddelden.<\/p>\n\n\n\n

De gemiddelden hebben we per type in een spreadsheet gezet voor analyse. Opvallend daarbij is dat de trekkers ongeacht het type maar liefst ruim dertig procent (variatie van 28,07 tot 35,38 procent) van de tijd stationair draaien. Daarbij is het van belang te weten wat John Deere verstaat onder stationair: motor aan, snelheid 0,0 km\/h, geen aftakas of hydrauliek in gebruik. Zit een bestuurder bij het stoplicht met zijn gas te spelen dan registreert John Deere die tijd dus als stationair draaien. Hetzelfde geldt voor de wachttijd (met de motor aan) op de kopakker tot de bietenrooier de kieper achter de trekker heeft volgeladen. Het brandstofverbruik van de trekkers schommelt daarbij tussen 2,6 en 3,8 liter per uur, grofweg een tiende van de hoeveelheid die een trekker op maximumvermogen verstookt. Bij merken die stationair draaien pas registreren als de handrem is aangetrokken, daalt het percentage stationair draaien overigens al snel naar 1 tot 5 procent, blijkt uit opgaven van een paar andere merken. <\/p>\n\n\n\n

De groep John Deere-trekkers die we analyseerden waren tussen 41,76 en 58,02 procent van de tijd daadwerkelijk aan het werk: motor aan en een snelheid van 0 tot 20 km\/h of aftak-as aan of hydrauliek in gebruik. De gemiddelde motorbelasting ligt daarbij net iets beneden de 50 procent (afhankelijk van het type tussen de 42,86 en 52,40 procent).<\/p>\n\n\n\n

Bij transport (criteria: motor aan, snelheid hoger dan 20 km\/h) is de gemiddelde motorbelasting (en het verbruik) het hoogst: 49,36 tot 57,67 procent, afhankelijk van het type. De trekkers zijn 13,19 tot 22,86 procent van de tijd bezig met transportwerk.<\/p>\n\n\n\n

Berekening brandstofverbruik<\/h2>\n\n\n\n

Belangrijkste conclusie is dat de stationaire uren substantieel bijdragen in het verlagen van het gemiddelde. In toekomstige trekkertesten gaan we deze factor ook meenemen voor de berekening van de brandstofkosten per uur. Met de bekende cijfers uit de praktijk kunnen we ook de motorbelasting in deze berekening tegen het licht houden en waar nodig de verhoudingen aanpassen. E\u00e9n en ander moet uiteindelijk leiden tot een realistischer beeld van het brandstofverbruik dat je als (gemiddelde) gebruiker mag verwachten per uur. Voor de trekkers scheelt het in elk geval een slok op een borrel.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Puma wat gulziger<\/div>

De Case IH Puma 125 verbruikt op maximumvermogen 2,7 liter meer dan de Case IH Maxxum 125 die hetzelfde vermogen levert.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Data verzamelen<\/div>

John Deere rust de Mannheim-trekkers al jaren uit met technologie om de trekker op afstand te kunnen monitoren.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trekkers op afstand monitoren levert een schat aan informatie. Trekkers blijken bijvoorbeeld zo’n dertig procent van de tijd stationair te draaien. Het gemiddeld verbruik van de trekker lijkt daardoor wat te vertekenen.<\/p>\n","protected":false},"author":3859,"featured_media":89904,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":94,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-89903","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-trekkers","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/89903","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3859"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=89903"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/89903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":89908,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/89903\/revisions\/89908"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/89904"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=89903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=89903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=89903"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=89903"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=89903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}