{"id":91193,"date":"2024-09-11T11:30:00","date_gmt":"2024-09-11T09:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=91193"},"modified":"2024-09-10T12:56:46","modified_gmt":"2024-09-10T10:56:46","slug":"roel-de-jonge-eigenaar-rometron-eigen-route-volgen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20240911\/roel-de-jonge-eigenaar-rometron-eigen-route-volgen\/","title":{"rendered":"Roel de Jonge, eigenaar Rometron &#8211; \u2018Eigen route volgen\u2019"},"content":{"rendered":"<div class=\"wp-block-post-excerpt\"><p class=\"wp-block-post-excerpt__excerpt\">Roel de Jonge richtte 25 jaar geleden Rometron op, een bedrijf dat Weed-it-sensoren verkoopt waarmee akkerbouwers pleksgewijs onkruid kunnen bestrijden. Hij werd er wereldberoemd mee. In het buitenland&#8230; <\/p><\/div>\n\n\n<p>Wereldberoemd in het buitenland. Het in Steenderen (Gld.) gevestigde bedrijf Rometron realiseerde vorig jaar een omzet van 20 miljoen euro. Die kwam niet uit Nederland. Het bedrijf rekent vooral grote akkerbouwbedrijven tot zijn klanten die niet-kerende grondbewerking toepassen in relatief droge gebieden, zoals Australi\u00eb, Brazili\u00eb en in Noord-Amerika. Daar verkoopt het bedrijf met 48 medewerkers de spuittechniek die het bedrijf zoveel succes bracht.<\/p>\n\n\n\n<p>Roel de Jonge, oprichter en eigenaar van Rometron, bedacht in 1997 tijdens zijn studie aan de Wageningen Universiteit een selectieve spuitmachine die met behulp van sensoren onkruid kon detecteren en bestrijden. Hij verkocht de machine onder de naam Weed-it aan gemeenten en hoveniers die er op bestratingen mee aan de slag gingen. Eerst deed hij dat via Kamps de Wild. Maar het bouwen en vermarkten van die machines pastte niet goed bij de importeur en daarom ging De Jonge twee jaar later voor zichzelf aan de slag. In een gehuurd schuurtje lastte hij samen met Gerrit Jolink de machines in elkaar. De Jonge perfectioneerde de techniek met behulp van pulse width modulation (PWM)-doppen, spuitdoppen die pulserend open- en dichtgaan waardoor de afgifte beter gestuurd kan worden.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cIn 2008 werd 70 procent van het onkruid op de Nederlandse stoep met onze machines bestreden\u201d, zegt De Jonge. Kort daarop werd het gebruik van glyfosaat op verhardingen echter verboden. Gelukkig verkocht hij in 2009 zijn eerste sensor aan een Australische akkerbouwer die een alternatief zocht voor de al langer bestaande Weedseeker. Deze sensor detecteert eveneens onkruid in de stoppel en stuurt vervolgens de spuitmachine aan. De Weed-it deed dat werk naar behoren, wat het begin vormde voor een grote ontwikkeling in de akkerbouw, herinnert De Jonge zich tijdens een persbijeenkomst ter ere van het 25-jarig bestaan van zijn bedrijf. Toch kennen in Nederland maar weinig mensen het bedrijf. \u201cWe lijken het best bewaarde geheim van de Achterhoek.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>De Weed-it-techniek is nog gelijk aan die van 25 jaar geleden. \u201cWe detecteren het chlorofyl van de plant met een lamp die rood licht uitzendt. Door die rode lichtstreep licht de plant op waarna de camera de plant herkent en vervolgens een spuitdop openzet. De techniek is robuust en trefzeker. Je hoeft het niets te leren en ook niet te kalibreren en het werkt ook \u2018s nachts. Het blijft werken ook bij hoge snelheid. Je kunt met een noodgang over het perceel rijden. E\u00e9n sensor kan vier doppen met een dopafstand van 25 cm aansturen. In theorie zou die naar 12,5 cm kunnen, maar onze klanten vragen daar niet om.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cGroen-op-groenbespuitingen, waarbij je onkruid bestrijdt in een gewas doen we nog niet. En eerlijk gezegd heeft onze huidige markt dat ook niet nodig. Als boeren dat willen, is dat omdat ze te laat zijn geweest met de onkruidbestrijding. Je moet spuiten op het moment dat het cultuurgewas klein is. We kunnen wel onderscheid maken tussen planten op basis van grootte. Zo kunnen we aardappelopslag bestrijden in bieten. We kunnen ook een rij herkennen en tussen die gewasrijen spuiten en we kunnen een aardappelgewas doodspuiten door aan de hand van de hoeveelheid chlorofyl vast te stellen hoeveel middel er nodig is.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cOnze huidige klanten zijn vooral blij met de hoeveelheid middelen die ze met de techniek besparen. En je kunt er het risico op resistentie mee beperken. Vooral in de Verenigde Staten en Australi\u00eb is dat een groot probleem. Boeren gebruikten daar jarenlang glyfosaat in de strijd tegen het onkruid. Nu kun je met onze techniek en een ander \u2013 weliswaar duurder en milieubelastender \u2013 middel het onkruid pleksgewijs bestrijden. Door met een hoge dosering te spuiten en het onkruid goed te raken ga je resistentie tegen. En als je in heel vroeg stadium spuit kun je zo tot 90 procent aan middelen besparen. Tegelijkertijd reduceer je de zaadbanken. Dan moet je wel meer dan 95 procent van het onkruid bestrijden. In Australi\u00eb zijn er intussen chemiebedrijven die formuleringen maken die speciaal geschikt zijn voor spotspraying. Ze zijn niet tegen ons, maar juist voor ons.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cWe verkopen jaarlijks tussen de 10.000 en 20.000 sensoren. We willen graag marktleider blijven en het beste systeem voor groen-op-bruin aanbeiden. We blijven bij de verder ontwikkeling vasthouden aan de fluorescentie maar koppelen het wel aan kleinere pixels. Uiteindelijk willen we ook marktleider worden in groen-op-groentoepassingen.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cIn het verleden werkten we samen met de Duitse machinefabrikant Amazone aan Amaspot. Er zijn vijftien systemen verkocht in Rusland, maar de samenwerking heeft niet gebracht wat we ervan verwachtten. Het was blijkbaar te vroeg. Samenwerken met een grote fabrikant lijkt vroeg of laat toch te eindigen in een overname. Ik wil zo onafhankelijk mogelijk mooie techniek blijven maken. Ik volg graag mijn eigen route. Daarom haalden we in 2017 de fabricage van kabelbomen naar Steenderen. We produceren de hard- en software in eigen huis. Eerder deden we dat in lagelonenlanden, maar de kwaliteit ervan viel tegen. Zeker in de landbouw mag dat niet. We blijven in Nederland bouwen en ontwikkelen. Al onze kennis zit hier. Onze belangrijkste samenwerking is die met Wageningen Universiteit. Natuurlijk is het frusterend om te zien dat andere fabrikanten nu ook spotspraying op basis van PWM aanbieden. Maar dat betekent niet dat we nu ineens actief zullen worden op de Nederlandse markt. We blijven doorontwikkelen en ik sluit niet uit dat we over vijf jaar een Ecorobotix-achtig systeem hebben. Maar als we nu al met de ontwikkeling daarvan waren begonnen, dan had dat de huidige verkoop te veel in de weg gezeten.\u201d<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">De geschiedenis<\/h2>\n\n\n\n<p>1997 Ontwikkeling van Weed-it<\/p>\n\n\n\n<p>1999 Oprichting Rometron, eerste Weed-it versie wordt verkocht<\/p>\n\n\n\n<p>2006 Tweede versie Weed-it<\/p>\n\n\n\n<p>2009 Eerste export van Weed-it Ag<\/p>\n\n\n\n<p>2011 Eigen pand in Steenderen<\/p>\n\n\n\n<p>2016 10.000 Weed-it Ag-sensoren verkocht<\/p>\n\n\n\n<p>2018 Verdubbeling bedrijfsruimte<\/p>\n\n\n\n<p>2019 Introductie Weed-it Quadro met vier detectiezones van elk 25 cm<\/p>\n\n\n\n<p>2021 10.000 Weed-it Quadro&#8217;s verkocht<\/p>\n\n\n\n<p>2023 50.000 Weed-it Quadro&#8217;s verkocht<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Roel de Jonge richtte 25 jaar geleden Rometron op, een bedrijf dat Weed-it-sensoren verkoopt waarmee akkerbouwers pleksgewijs onkruid kunnen bestrijden. Hij werd er wereldberoemd mee. In het buitenland&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":3076,"featured_media":91195,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":79,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[79],"tags":[],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-91193","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gewasverzorging","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91193","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3076"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=91193"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91193\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":91194,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91193\/revisions\/91194"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/91195"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=91193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=91193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=91193"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=91193"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=91193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}