{"id":97865,"date":"2026-07-06T15:19:51","date_gmt":"2026-07-06T13:19:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/?p=97865"},"modified":"2026-07-06T15:19:51","modified_gmt":"2026-07-06T13:19:51","slug":"vcu-tovert-traditionele-trekker-om-tot-robot","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/artikel\/20260706\/vcu-tovert-traditionele-trekker-om-tot-robot\/","title":{"rendered":"VCU tovert traditionele trekker om tot robot"},"content":{"rendered":"

Behalve vier AgBot-robottrekkers levert de Nederlandse fabrikant AgXeed ook een kastje dat een traditionele trekker omtovert tot een bijna autonome trekker. Bijna, want volledig autonoom is zo\u2019n trekker niet. Er moet gewoon een chauffeur op de stoel zitten. En dat blijft voorlopig ook zo. <\/p><\/div>\n\n\n

Hoewel de grootste nieuwigheid er wel een beetje van af is, blijft het indrukwekkend om een AgXeed AgBot zelfstandig rondjes op de akker te zien maken. Naast een autonome drie- en een vierwieler en de T2 5-Series-rupstrekker bouwt de fabrikant uit Grubbenvorst (L.) inmiddels ook de nog sterkere T2 7-Series-rupstrekker met een maximaal vermogen van 170 kW (230 pk). Tegelijk met de introductie van dit topmodel presenteerde de fabrikant de zogeheten Vehicle Control Unit (VCU), een kastje waarmee je een traditionele landbouwtrekker met dank aan Isobus-Tim transformeert tot een bijna autonome trekker of, in de woorden van AgXeed, een highly automated trekker. Om daarmee kennis te maken en om uit te leggen wat er allemaal komt kijken voordat een voertuig zelfstandig taken kan uitvoeren, nodigde AgXeed LandbouwMechanisatie deze zomer uit op een groot landbouwbedrijf ten zuiden van Maagdenburg in Duitsland.<\/p>\n\n\n\n

Internetportaal<\/h2>\n\n\n\n

Centraal bij het autonoom rijden volgens AgXeed \u2013 of het nu met een AgBot-robottrekker of met een traditionele trekker met een VCU is \u2013 staat het internetportaal van AgXeed: TraXwise. Daarin digitaliseer je de werktuigen en percelen, plan je de opdrachten en wordt nauwkeurig vastgelegd wat en wanneer er precies op welk perceel is gebeurd. Verder moet je op termijn data van bijvoorbeeld weerstations, satellieten, drones of andere werktuigen in het portaal kunnen laden. Ook zou je dan kunnen aangeven welke data je wilt delen met bijvoorbeeld je afnemer of teeltbegeleider.<\/p>\n\n\n\n

Autonoom rijden begint met het eenmalig nauwkeurig inmeten van de percelen met behulp van rtk-gps, een klusje voor de teler of zijn medewerker die daarvoor bij AgXeed of bij een dealer een korte cursus heeft gevolgd en daarna elk jaar opnieuw een onlinetest moet doen. \u201cDeze certificering is onderdeel van de veiligheidsprocedure\u201d, vertelt Pieter Rooijakkers van AgXeed. \u201cMocht er ooit iets misgaan, dan kunnen wij nagaan wie het perceel heeft ingemeten en bekijken of daarbij iets verkeerd is gegaan.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Vervolgens moeten de werktuigen in TraXwise worden geladen. Behalve lengte, breedte en hoogte geef je aan tot hoe hoog de robottrekker de machine op de kopakker moet heffen en hoe diep de machine maximaal door de grond gaat ten opzichte van de onderste kogels. \u201cIn feite bouw je een virtuele dynamische doos om het werktuig, die ervoor zorgt dat de Lidar-sensor het werktuig in elke werk- of kopakkerpositie niet ziet als een obstakel\u201d, zegt Rooijakkers. De laatste fase is het configureren van de trekker en de werktuigen(en), het finetunen. Je bepaalt daarbij heel precies op welk punt het frontwerktuig en het werktuig achter de AgBot moeten dalen en heffen (en met welke daal- en hefsnelheid), wanneer de aftakas ingeschakeld moet worden en dergelijke. \u201cAls bijvoorbeeld blijkt dat een AgBot op een kopakker net niet kan keren, zonder achteruit te steken, kun je de snelheid op het perceelseind iets verder verlagen. Vaak lukt het dan wel in \u00e9\u00e9n keer\u201d, legt Rooijakkers uit.<\/p>\n\n\n\n

Nadat de percelen en werktuigen in de woorden van AgXeed \u2018digitaal zijn gemaakt\u2019, kan de teler vanachter zijn bureau in TraXwise per perceel en per machine de routing (kopakkers, transportpaden), rijsnelheden en werkdieptes instellen. \u201cNadat de taken naar de robottrekker zijn gestuurd en de trekker met machine op het juiste perceel is afgeleverd, wordt de taak precies zo uitgevoerd als jij dat vanachter je bureau hebt bedacht. Op de telefoon of tablet kun je realtime de verrichtingen van de robottrekker volgen.\u201d Daarnaast legt TraXwise automatisch alle handelingen vast zodat de teler ze later eenvoudig kan bekijken en analyseren.<\/p>\n\n\n\n

Ogen<\/h2>\n\n\n\n

Als er geen chauffeur meer op de trekker zit, heeft niemand in de gaten dat de zaadtank leegraakt, een spuitleiding druk verliest, een breekbout de geest geeft of dat het te hard waait om te spuiten. Daarom heeft AgXeed de Tool Control Unit (TCU) ontwikkeld; een set sensoren die functioneren als de ogen van de chauffeur. De TCU (een combinatie van uiteenlopende sensoren op de machine) bewaakt kritieke functies en waarschuwt de teler als er iets met de machine niet in de haak is. Afhankelijk van de instellingen geeft de TCU een waarschuwing via TraXwise, geeft de TCU de storing weer in het TraXwise-portaal (maar laat de machine wel doorwerken) of zet de TCU de machine meteen helemaal stil. \u201cZo kun je bijvoorbeeld instellen dat de zaaimachine een waarschuwing verstuurt als de zaadhoeveelheid onder de 10 procent zakt. Ook is het mogelijk om waarschuwingen en storingen in te stellen voor de kopakker of het hoofdveld. Zo kun je de trekker op de kopakker laten wachten als er onvoldoende zaad in de zaaimachine zit. Dat voorkomt dat je de zaaimachine halverwege het perceel moet bijvullen\u201d, zegt Rooijakkers.<\/p>\n\n\n\n

Op een cultivator met vijftien tanden kan een teler ervoor kiezen om bij de breuk van \u00e9\u00e9n breekbout alleen een waarschuwing te versturen, maar de machine gewoon door te laten werken, eventueel tot aan de kopakker, zodat reparatie eenvoudig is. Als een weerstation te harde wind vaststelt om te spuiten, krijgt de teler via TraXwise een waarschuwing of zet de TCU de spuitmachine meteen stil.<\/p>\n\n\n\n

Controlebox<\/h2>\n\n\n\n

Steeds meer traditionele trekkers worden geleverd met Isobus-Tim. Met die techniek aan boord is het niet alleen mogelijk om isobus-landbouwwerktuigen te bedienen via een isobus-terminal, maar kan het werktuig ook de trekker aansturen. Een bekende toepassing is een rondbalenpers waarbij een aantal stappen is geautomatiseerd op het moment dat de perskamer vol zit (trekker stoppen, netbinding aanbrengen, perskamer openen en sluiten en weer verder persen). Daarbij hoeft de chauffeur niets te doen.<\/p>\n\n\n\n

AgXeed gebruikt Isobus-Tim om trekkers met behulp van de VCU-controlebox om te bouwen tot een bijna autonoom voertuig. Een eerste voorwaarde is uiteraard dat de trekker is voorzien van Isobus-Tim. Verder komt er op het dak of naast de cabine een VCU-controlebox die wordt verbonden met een tablet in de cabine. In feite is het plug and play. Doordat de box in een beugel wordt gemonteerd, kun je hem er \u2018s avonds afpakken en mee naar huis nemen. Wellicht zou je dezelfde box zelfs kunnen uitwisselen tussen trekkers, vertelt Rooijakkers.<\/p>\n\n\n\n

Een trekker met een VCU heeft niet zoveel functionaliteiten als een AgBot. De mate van autonomie is afhankelijk van de functies die voor het specifieke trekkertype in Isobus-Tim zijn vrijgegeven. In de database (www.aef-isobus-database.org) van de Agricultural Industry Electronics Foundation (AEF) kun je per trekkermerk en -type terugvinden welke functies dat zijn. Zo zijn bij sommige trekkertypes alleen een aantal hydrauliekventielen, het in- en uitschakelen van de achteraftakas, het aftakastoerental, de voertuigsnelheid vooruit en het voertuig in beweging zetten vrijgeschakeld. De bediening van de hef en het sturen blijven dan taken voor de chauffeur.<\/p>\n\n\n\n

Van nieuwere en luxere trekkermodellen zijn vaak veel meer functies vrijgegeven en is er in combinatie met een VCU bijna sprake van een volledig autonome trekker. Bijna inderdaad, zegt Rooijakkers, want tot dusver ondersteunt geen enkele trekker in Isobus-Tim noodremmen of achteruitrijden. Dat betekent dat de trekker met een VCU vooralsnog op het perceel altijd vooruit moet rijden. \u201cMaar in principe is het eenvoudig: elke functionaliteit die via Isobus-Tim is vrijgeschakeld, kunnen we via de VCU bedienen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Veiligheid<\/h2>\n\n\n\n

Dat AgXeed kiest voor Isobus-Tim heeft een paar redenen, vertelt Rooijakkers. Isobus-Tim is gebaseerd op standaarden en daardoor gemakkelijk te integreren. Er zijn daardoor geen interventies nodig aan of in de trekker. Daarnaast speelt veiligheid een belangrijke rol bij de keuze voor Isobus-Tim. Het is belangrijk om de veiligheidsprestatieniveaus van de trekker te behouden als die wordt aangestuurd door een externe unit, vertelt Rooijakkers. Als een trekkerfabrikant geen toestemming verleent om \u2018in te breken\u2019, voldoet de trekker niet meer aan de Mother Regulation, los van of deze trekker technisch geschikt is voor autonomie. Bij Isobus-Tim wordt de veiligheid echter gewaarborgd door de certificering van de AEF, zegt Rooijakkers. \u201cOmdat elke fabrikant zich aan de regels van dit certificaat moet houden, kan elke vrijgegeven functionaliteit veilig worden gebruikt.\u201d <\/p>\n\n\n\n

<\/div><\/div>

3D-model werktuigen<\/h3>

De werktuigen waarmee de robottrekker of trekker met VCU gaat werken, moeten worden ingemeten voordat ze in het TraXwise-portaal kunnen worden ge\u00efmporteerd. Dat is tijdrovend en foutgevoelig. Bovendien is het dubbel werk, omdat elke machinefabrikant al een digitaal 3D-model van zijn machine in huis heeft, zegt CEO en mede-oprichter Joris Hiddema van AgXeed. Hij pleit ervoor dat fabrikanten bij het serienummer een digitale print van de machine leveren, die de klant eenvoudig in een portaal als TraXwise kan laden. \u201cDat is ook in het belang van de fabrikanten zelf. Want als zij dit niet oppakken, doen concurrenten uit Noord-Amerika en China het. Niet alleen AgXeed heeft dit nodig, maar iedereen.\u201d<\/p><\/div><\/div><\/section>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Topmodel<\/div>

Het topmodel-AgBot is de T2 7-Series-rupstrekker. Deze levert een maximumvermogen van 170 kW (230 pk).<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
VCU-unit<\/div>

De VCU-controlebox krijgt een plekje op of naast de cabine. De VCU stuurt de trekker aan via Isobus-Tim.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Tablet in de cabine<\/div>

De VCU-controlbox wordt verbonden met een tablet in de cabine. Daarop is de routing over het perceel te volgen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
Oer-AgBot<\/div>

De T2 5-Series was de eerste AgBot die AgXeed in 2021 in productie nam.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
Ogen van de chauffeur<\/div>

Sensoren houden het werktuig in de gaten en geven via TraXwise een waarschuwing bij een storing of zetten het werktuig stil.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div>

<\/p><\/div><\/div><\/section>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Behalve vier AgBot-robottrekkers levert de Nederlandse fabrikant AgXeed ook een kastje dat een traditionele trekker omtovert tot een bijna autonome trekker. Bijna, want volledig autonoom is zo\u2019n trekker niet. Er moet gewoon een chauffeur op de stoel zitten. En dat blijft voorlopig ook zo.<\/p>\n","protected":false},"author":3241,"featured_media":97867,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":86,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[86,91,94],"tags":[700],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-97865","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-precisielandbouw","category-robotica","category-trekkers","tag-agxeed","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97865","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3241"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97865"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97865\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97874,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97865\/revisions\/97874"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media\/97867"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97865"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=97865"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/landbouwmechanisatie\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=97865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}