{"id":23987,"date":"2026-11-03T10:40:17","date_gmt":"2026-11-03T09:40:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/?p=23987"},"modified":"2026-11-03T10:40:18","modified_gmt":"2026-11-03T09:40:18","slug":"gea-dairyfeed-f4500-vaak-en-precies-voeren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/artikel\/20261103\/gea-dairyfeed-f4500-vaak-en-precies-voeren\/","title":{"rendered":"Gea DairyFeed F4500 – Vaak en precies voeren"},"content":{"rendered":"

Gebruikers waarderen de Gea F4500-voerrobot vanwege de voerkeuken met stortbunkers en de installatie zonder magneten en geleidestrips. De investering is fors, maar leidt ook tot betere resultaten. <\/p><\/div>\n\n\n

Gea nam in 2010 het Deense Skiold Mullerup over. Zo kreeg de Duitse melkmachinebouwer een voerrobot in handen met een geleiderail en voorraadbunkers. Met de komst van de F4500-voerkar in 2022 bleef het principe van de voerkeuken onveranderd en dat waarderen de gebruikers. De voorraadbunkers van 16 kuub nemen weinig ruimte in en houden de voerkeuken schoon. Om broei in het losgestorte voer te voorkomen, doen gebruikers ze op warme dagen minder vol.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

In Nederland werken inmiddels tien veehouders met een DairyFeed F4500-voerrobot. Wereldwijd zijn er tientallen ge\u00efnstalleerd. Het grootste voordeel van de nieuwe robot vinden de gebruikers dat hij zonder vaste geleiding zijn weg vindt. Er zijn geen magneten, strips of transponders nodig in de vloer. Verspreid over het erf worden alleen wat reflectoren opgehangen. De lidarsensoren en het stappenwiel gebruiken de reflectoren als referentie. De robot kan hellingen aan tot 10 graden. Op oudere bestrating is insporing te zien. Niet zo gek: de kar met 2,5 ton eigen gewicht en vaak een halve ton lading rijdt op harde gelbanden talloze keren per dag over hetzelfde spoor. De robot is bij de meeste veehouders al eens tegen een obstakel aangereden. Het leidde gelukkig alleen tot kleine schades. De kunststof kappen blijken bestand tegen het gelik en geduw van de koeien aan het voerhek. De stickers erop niet.<\/p>\n\n\n\n

Gea DairyFeed F4500<\/strong><\/td><\/td><\/tr>
Eigengewicht <\/td>2,5 ton<\/td><\/tr>
Navigatie <\/td>12 ultrasoon, 2 x lidar<\/td><\/tr>
Snelheid <\/td>1-1,8 km\/h (tijdens voeren)<\/td><\/tr>
Snelheid <\/td>3 km\/h (tijdens transport)<\/td><\/tr>
Besturing <\/td>DairyNet<\/td><\/tr>
Capaciteit <\/td>15 ton\/dag<\/td><\/tr>
Bakinhoud <\/td>1,8 kuub \/ 850 kg<\/td><\/tr>
Accu <\/td>li-ion 51,2V \/ 11,67 kWh<\/td><\/tr>
Bunkers <\/td>4, 6 of 16 kuub<\/td><\/tr>
Richtprijs <\/td>350.000 euro (voerrobot, Dairy-Net, hardware en 3 bunkers)<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Boeren die voor een voerrobot kiezen, willen heel precies voeren met veel bijproducten. Behalve bunkers voor gras en mais staan er in de voerkeuken doseerapparaten van 160 en 350 liter voor mineralen en bijvoorbeeld bicarbonaat. Daarnaast wordt er vanuit krachtvoersilo\u2019s meel en brok gedoseerd en natuurlijk water toegevoegd in de mengkuip van 1,8 kuub. Dit alles in een zelf te bepalen laadvolgorde en met verschillende mengtijden. Via de DairyNet-software op pc of een app op de telefoon vergt het inregelen van deze laad-, los- en mengtijden en doseervolgorde het meeste tijd.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
<\/div>

De robot zit boordevol techniek en elektronica. Het onderhoud beperkt zich tot doorsmeren en het slijpen van de messen.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

De robot kan overal komen. Ook in het strohok aan de andere kant van de stal kan hij een gemengde portie afleveren.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Afwegen kan alleen op de weegstaven van de voerkar. De vulling van de bunkers wordt niet digitaal gemeten. Sommige veehouders plaatsten daarom een camera. De robots voeren bij de gebruikers porties tot 850 kg per keer en tot twaalf keer per dag. De maximale capaciteit is volgens Gea 15 ton per dag. De 92 cm hoge hydraulisch aangedreven vijzel met een diameter van 111 cm mengt op 17 tot 27 toeren en snijdt met vier messen. Standaard is er \u00e9\u00e9n tegenmes en een magneet. E\u00e9n van de twee V-vormige schuiven onder de robot is tijdens de voerroute aan de grond.<\/p>\n\n\n\n

Om koeien vaker naar het voerhek te lokken, laten veehouders de robot tot twintig keer per etmaal het voer schuiven. Vooral in stallen met relatief weinig ruimte aan het voerhek ervaren boeren veel meer rust in de stal. Het geeft dieren lager in rangorde genoeg vreetmomenten. Gebruikers zien vooral bij de droge koeien in far-off- en close-up-groepen resultaat van de veelvuldige kleine gemengde porties. Jongvee zou beter groeien en net afgekalfde koeien zouden makkelijker opstarten zonder ketoseproblemen.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
<\/div>

Onder de bunkers blijft het mooi schoon. De voerkeuken vraagt geen handmatig schoonmaakwerk.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

Het meeste werk zit in het finetunen van de laadhoeveelheden, de laadvolgorde en de mengtijden. Deze zijn via de app of pc instelbaar.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Na de melkrobot is de voerrobot voor veel melkveehouders de volgende grote stap om de werkdruk te verlagen. De kunst zit hem vooral in de juiste bediening en afstelling. Zeker als de omstandigheden veranderen. Denk aan weidegang, zomerstalvoeren, maar bijvoorbeeld ook aan het beste moment om restvoer te verwijderen of de bunkers helemaal leeg te draaien. Mogelijk gaat een restvoercamera in de toekomst daarbij helpen, meldt Gea. Het doorkruisen van routes door de RMO, loonwerker of andere erfbetreders vraagt ook planning.<\/p>\n\n\n\n

Handwerk dat overblijft, is het opruimen van gemorst voer op het erf. In plaats van schoon laden in de sleufsilo, moet de veehouder alles met een kuilhapper naar de mengkeuken rijden. Het onderhoud aan de voerrobots is bij de gebruikers nog minimaal. In de voerkeuken zijn de nippels voorzien van centrale smeerleidingen per bunker. Daarnaast moeten alleen de bodemkettingen op spanning gehouden worden. De voerkar zelf zit bomvol techniek en elektronica. Toch volstaat het schoonhouden van de twee lidarsensoren \u2013 bij enkele gebruikers hoeft dat maar eens per maand. Veel veehouders zitten nog in de garantieperiode, hebben een onderhoudscontract en krijgen veel begeleiding van de fabriek. Dealers spelen hierbij nog geen hoofdrol.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
<\/div>
<\/div>

De robot rijdt tot twintig keer per dag over hetzelfde spoor. Maar er zijn geen magneten nodig in de vloer.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>

Onder de kunststof behuizing bevindt zich de mengkuip van 1,8 kuub, met een hydraulisch aangedreven vijzel.<\/p><\/div><\/div><\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Investeren in delen<\/h2>\n\n\n\n

De investering van ruim 350.000 euro, exclusief het gebouw voor de voerkeuken, is fors. Wel kunnen de robot en voerkeuken ook in delen worden vervangen. De robot kost grofweg 100.000 euro en elke bunker afzonderlijk 35.000 euro. Subsidies blijken een belangrijke stimulans, zeker het VLIF (Vlaams Landbouwinvesteringsfonds) in Belgi\u00eb, waarvan jonge landbouwers flink profiteren. In Nederland draaien subsidies en belastingvoordelen vooral om de elektrische aandrijving en autonomie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Klik op de afbeelding om het rapport in het digitaal vakbladarchief te lezen.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>
<\/div>

<\/p><\/div><\/div><\/section>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gebruikers waarderen de Gea F4500-voerrobot vanwege de voerkeuken met stortbunkers en de installatie zonder magneten en geleidestrips. De investering is fors, maar leidt ook tot betere resultaten.<\/p>\n","protected":false},"author":6995,"featured_media":23988,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"wds_primary_category":89,"wds_primary_post_tag":0,"wds_primary_dossier":0,"wds_primary_artikel_type":0,"footnotes":""},"categories":[89],"tags":[199],"dossier":[],"artikel_type":[27],"class_list":["post-23987","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-voertechniek","tag-gea","artikel_type-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23987","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6995"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23987"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23987\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23996,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23987\/revisions\/23996"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/media\/23988"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23987"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23987"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23987"},{"taxonomy":"dossier","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/dossier?post=23987"},{"taxonomy":"artikel_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.mechaman.nl\/veehouderij-techniek\/wp-json\/wp\/v2\/artikel_type?post=23987"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}