We kennen dat gezegde, dat door overbodig voorbereiden veel tijd verloren gaat, maar nu dat tegen het einde van het jaar de machines de schuur ingaan, is het juist tijd om eens te kijken of de banden nog een volgend seizoen meekunnen.
Banden slijten door ermee te rijden. Er slijt steeds een beetje rubber van het loopvlak af en normaal gesproken gebeurt dat gelijkmatig en langzaam, zodat er aan het einde van de levensduur gesproken kan worden over een prima rendement.
Soms slijten de banden te snel en wordt het optimale rendement niet behaald. Meestal is er dan wel een duidelijke oorzaak aan te wijzen die in vele gevallen voorkomen had kunnen. Laten we eens kijken naar de meest voorkomende redenen van vroegtijdige slijtage van landbouwbanden, maar we beginnen met de vraag wanneer een landbouwband volledig versleten is.
Bij tractorbanden met nokken hangt het einde van de levensduur ervan af of de band nog voldoende trekkracht kan leveren of dat deze bijvoorbeeld nog als dubbellucht voor het aanrijden van de graskuil kan worden ingezet. Als je bij tractiewerkzaamheden constant meer dan 15% slip hebt, dan mag je ervan uitgaan dat de restnokhoogte zo gering is, dat de band geen rendement meer oplevert. Dan is er vaak nog wel een duidelijke nok aanwezig en je rijdt nog niet op de profielbodem, maar je verbrandt geld door hoge brandstofkosten, dichtslippen van de bodem en extra loonwerkkosten. Dan is het tijd om banden met voldoende nokhoogte te monteren. Volgens de wegenverkeerswet moet de profilering van de hoofdgroeven over de gehele omtrek van het loopvlak ten minste 1,6 mm bedragen.
Wat is een normale levensduur?
Er is geen universele norm voor een voldoende uren-resultaat van tractorbanden of landbouwwagenbanden. De gebruiksomstandigheden zijn voor ieder voertuig vaak zo specifiek, dat de ene gebruiker erg tevreden is met 5000 draaiuren voor de tractorachterbanden, terwijl het voor de andere gebruiker heel normaal is als hij de helft daarvan haalt. Gewicht, snelheid, bandspanning, wielstand, wel of geen heuvelachtig gebied, ruw of stenig terrein en slip/tractie, zijn zo de meest bepalende factoren voor de levensduur van de banden. Als we de oorzaak van vroegtijdige slijtage willen weten, dan moeten we het zoeken in ongunstige gebruiksomstandigheden.
Wat zie je als het misgaat ?
Zoveel verschillende omstandigheden geven zoveel verschillende slijtagebeelden, maar een paar algemene waarheden kunnen we wel ontdekken. Kijk maar naar de volgende voorbeelden.
Typische hoog-laag slijtage van een nokkenband, waarbij in één nokkenrij er meer slijtage in het midden van de nok is, dan aan de punt van diezelfde nok. Bij de tegenoverliggende nokkenrij lijkt het net andersom. De punt van de nok is verder versleten dan het midden. Kijk je gedetailleerder, dan zie je dat de hoge delen van de ene nok corresponderen met de hoge delen van de tegenoverliggende nok. En dat is ook zo met de lage delen. Er is een golvende slijtage over de omtrek van de band waarneembaar doordat de nokken in het contactvlak met de weg ombuigen. Deze onregelmatige slijtage komt vooral door een te lage bandspanning. Hoe lager de bandspanning, hoe groter de nokvervorming in het contactvlak.
Bij deze band is de wielstand niet correct geweest. Extreme rondgaande slijtage op de schouder kan ook duiden op onderspanning, maar in dit geval is de schouderslijtage aan één zijde van de band zichtbaar. Dat komt doordat de band lange tijd scheef ten opzichte van het wegdek heeft gelopen. Zorg altijd voor een goede uitlijning om vroegtijdige slijtage te voorkomen.
Als er bijzondere slijtageplekken zijn op een enkele plek in de omtrek, duidt dat vaak op een separatie onder het loopvlak. De slijtageplek is glad versleten want er heeft op die plek een blaas gezeten vanwege oververhitting van de band. Daardoor zijn de karkaskoorden van elkaar losgewrikt en is een separatie (bult/blaas) ontstaan. Op die plek is de band meer versleten.
Slijtageplekken met een ruw oppervlak zijn meestal het gevolg van het rijden in ruw of stenig terrein of het schuren tegen obstakels of voertuigdelen. In veel gevallen kan er gewoon mee doorgereden worden en zal het weinig effect op de prestaties of levensduur van de band hebben. Soms is de beschadiging echter zo diep dat de band lek is of dat er karkasdelen van buitenaf zichtbaar zijn. Zo´n band kan misschien wel gerepareerd worden door een erkende bandenexpert of hij moet definitief gedemonteerd worden.
Zie je in de profielbodem tekenen van overmatige stress aan de nokbasis? Dan is dat het gevolg van te lage bandspanning tijdens hoge tractie. De nok wordt dan te ver achterover getrokken en dat kan uiteindelijk tot inscheuren van het rubber leiden. De blauwe kleur van de nok duidt op hitte in de nok door overmatige beweging. Ook de ruwe slijtage aan de nokrand laat zien dat de band langdurig over de ondergrond heeft geslipt. Pas altijd de bandspanning aan, aan het gebruik. Hanteer de HT-lijn (high torque) in de bandspanningstabel bij zware tractiewerkzaamheden.
Goed gemengd moet goed gebruikt worden
De samenstelling van loopvlakrubber is overal dezelfde. Het slijten van banden is een normaal gebeuren en het slijtagebeeld hoort over de hele omtrek en hele levensduur van de band traag en gelijkmatig te zijn. Een te snelle of onregelmatige slijtage komt niet door een verkeerd rubbermengsel, maar is het gevolg van ongunstige gebruiksomstandigheden. Controleer regelmatig de banden op beschadigingen en onregelmatigheden in het slijtagebeeld. Pas de snelheid, gewichten of wielstanden aan en check vooral of de bandspanning klopt bij de werkzaamheden die gedaan worden.
Wilt u weten hoe u het maximale uit uw banden haalt? Ontdek praktische tips, technische informatie en deskundig advies op onze website: www.bohnenkamp-benelux.com. Heeft u een specifieke vraag of wilt u persoonlijk advies? Onze specialisten helpen u graag verder. Neem gerust contact met ons op!
