De introductie van sommige technische ontwikkelingen gaat tergend langzaam. Zo wacht ik nog steeds op machines die elektrisch worden aangedreven door een generator op een trekker. Het zou eindelijk dat gedoe met de aftakas of hydrauliekslangen wegnemen. Maar het lijkt erop dat ik daar nog wel even op moet wachten. Daar staat tegenover dat andere…
Vaak zorgt aangescherpte wetgeving voor zo’n versnelde opmars van nieuwe technieken. Maar ook een tekort aan arbeid of werkgemak stimuleren de snelle inburgering van nieuwe machines. En een combinatie hiervan maakt ze helemaal populair. De spotsprayer is daarvan een goed voorbeeld. De afgelopen jaren gingen ze als zoete broodjes over de toonbank. Intussen staan ook de sterren gunstig voor landbouwrobots. Er is een scala aan fabrikanten dat de machines bouwt. Vaak kunnen ze maar één ding. Onkruid wieden bijvoorbeeld. Werk dat je liever niet zelf doet, vanwege de grote hoeveelheid tijd die het opslokt. En de mensen die het werk voor je zouden kunnen doen, zijn ook al steeds lastiger te vinden. Datzelfde geldt voor het selecteren en ziekzoeken. De robots die dit werk doen, vinden dan ook gretig aftrek – ook als ze nog maar net zijn geïntroduceerd. En dat is logisch. Ziekzoeken in tulpen of het selecteren van aardappelen lijkt leuk onder een mooi zonnetje, maar het kost vooral heel veel tijd, of je er nu langs loopt of er op een stoeltje boven hangt. Daar komt nog bij dat je niet altijd even goed ziet welke plant wel en welke niet ziek is. Door kunstmatige intelligentie aangestuurde software wordt niet moe en ziet het allemaal net iets scherper. Tel dat allemaal bij elkaar op, en dan is het helemaal niet zo gek dat juist deze robots razendsnel terrein winnen. Nu die elektrische aandrijving van machines nog.
