Blog

Glyfosaat

Het is rond: professioneel gebruik van chemie op verhardingen is sinds 31 maart jongstleden definitief verboden. Om 5 voor 12 werden particulieren en sport- en recreatievelden nog even vrijgesteld. Althans, vrijgesteld, de staatssecretaris belooft het chemiegebruik in deze branches te reguleren met Green Deals: afspraken met de sectoren in plaats van een wet.

Dat sport- en recreatievelden zijn uitgesloten van het verbod op chemie, is in eerste instantie goed nieuws. Even goed ga ik uit van een reductie tot nihil middels de Green Deals, uitzonderingen voorbehouden. Het streven was immers een totaalverbod. Echter, de tijdspanne in het ontwerpvoorstel van het verbod liep tot in 2017. Die kan wel eens iets ruimer worden. Volgens mij is dat simpelweg nodig, willen we leren hoe we gazons voor sport en recreatie, ook golfbanen en voetbalvelden waarop tientallen miljoenen achter een balletje aanhollen, tegen behapbare kosten op kwalitatief hoog niveau houden.

Geld voor onderzoek

Kunnen we die kwaliteit vasthouden zonder chemie? Ik voorzie dat we er in slagen, weliswaar niet zonder slag of stoot. We zijn al een eindje op weg. Gedegen onderzoek zou helpen. Daar is nu nog niet zo heel veel geld voor. Zeg nu zelf, hoeveel wordt er geïnvesteerd in onderzoek als het gaat om het beheer van het openbare groen? Hoe hoog de nood moet zijn voor er financiële middelen vrijkomen, dat weet ik niet. Maar als in onderzoek geïnvesteerd kan worden, is de slagingskans groter en de termijn wellicht korter. We zullen, ook in dat onderzoek, veel afkijken van de precisielandbouw.

Politiek

Als het eenmaal gelukt is, en we allemaal voetballen op chemievrije veldjes, dan zal er in de politiek best iemand opstaan, waarschijnlijk aan de linkse zijde van de Kamer, die vraagt waarom agrarisch grasland bespoten wordt terwijl het voetbalveld waarop een vermogen aan spelers tonnen verdient, zonder chemie beheerd kan worden. Als die vraag gesteld wordt, moeten de agrariërs aan de gang. En als zij hun grasland eenmaal zonder chemie kunnen beheren, volgen dan de mais, de tarwe, de aardappels, de lelies?

Over enkele jaren beheren we onze sportvelden zonder chemie, mede dankzij kennis uit de agrarische wereld. Straks zal de agrarische wereld van ons leren, zoals wij nu van hen leren. Het zou goed zijn als de groensector over meer onderzoeksbudget zou beschikken. Want voedselzekerheid is misschien wel belangrijker dan de humane gezondheid. Of de landbouw over tien jaar wel of niet zonder het vermeende kankerverwekkende glyfosaat kan, dat lijkt ook een beetje af te hangen van de innovatiekracht van de groensector.

Deel dit bericht via:
Facebook Twitter LinkedIn Email

Helpt u ons in twee minuten deze website te verbeteren?

Als uitgever van Mechaman en Tuin en Park Techniek zijn wij continu op zoek naar hoe we u als lezer nog beter van relevante en nuttige informatie kunnen voorzien. Daarom willen we u graag wat vragen stellen.

Ik doe mee!
Mis geen enkel bericht met de Tuin en Park Techniek nieuwsbrief
E-mail:

1 Reactie op Glyfosaat

  1. Avatar andré schreef:

    In deze blog, slaat tuin en park techniek, in mijn ogen, de plank volledig mis.
    het “VERMEENDE” kankerverwekkende Glyfosaat, zou bij juiste informatie voorziening vervangen moeten worden door BEWEZEN risico op kanker verhogende Glyfosaat.
    Daarnaast vind ik het een tendentieus stuk, waar ondermeer de sfeer wordt opgeroepen dat op een voetbalveld geen andere soort mag voorkomen als gras. Terwijl iedere ecoloog, maar ook iedere tuinman, met een beetje na denken over biodiversiteit, en de onderlinge ondersteuning van afzonderlijke soorten, beseft dat de kracht van de individuele grasplant wordt versterkt door de chemische uitwisseling van de verschillende plantensoorten.
    Om van het (inmiddels doodgespoten bodemleven maar te zwijgen.

    Doordat ik dit soort eenzijdige en soms onjuiste belichting van feiten de laatste tijd meer tegenkom in tuin en parktechniek, heb ik mijn inschrijving op uw nieuwsbrief dan ook opgezegd.