Het is goed dat fabrikanten, importeurs, dealers en monteurs bezig zijn met nieuwe technieken en aandrijvingen, zoals elektrische machines en waterstoftrekkers. Het is immers belangrijk dat er een bruikbaar alternatief is als de huidige techniek niet meer werkt of – om welke reden dan ook – schaars is. Maar we moeten wel onze vraagtekens zetten bij de rol van de regering.
Op het gebied van alternatieve aandrijvingen forceert de regering bedrijven om zich in een bepaalde richting te ontwikkelen. Daardoor worden bestaande en uitstekende technieken in de ban gedaan en wordt het oninteressant om als producent daar nog in te investeren. Bedrijven kiezen daardoor noodgedwongen voor duurdere alternatieven om dit vervolgens door te berekenen aan de klant. Deze dreiging kan echter ook een positief effect hebben, bijvoorbeeld op bestaande technieken. Voor veel producenten is het namelijk een extra motivatie om nieuwe, schonere brandstoffen en motoren te ontwikkelen. Zo kan de bestaande techniek alsnog de concurrentiestrijd aangaan met alternatieve aandrijvingen.
Maar welke aandrijving heeft nu eigenlijk de toekomst? Elektrisch, waterstof, hybride, diesel of benzine? Ik verwacht niet dat er geen eenduidig antwoord is. Het type aandrijving is afhankelijk van de toepassing waarvoor een machine gebruikt gaat worden. Sommige mobiele machines kunnen simpelweg niet zonder een compacte, krachtige en efficiënte dieselmotor. En dat hoeft ook geen schande te zijn. Moderne diesel- en benzinemotoren zijn, al dan niet in een hybride uitvoering, zo slecht nog niet. De motoren van tegenwoordig werken zo efficiënt en schoon dat menig alternatief op dit moment nog slechter scoort. Met schoon bedoel ik overigens niet enkel de gassen die uit de uitlaat komen. Je moet kijken naar het hele proces, oftewel de ecologische voetafdruk. In machinebrochures en -commercials wordt de term ‘emissievrij’ te pas en te onpas gebruikt. Maar laten we eerlijk zijn; er is geen enkele mobiele aandrijving die volledig emissievrij is. Bij elk type aandrijving komen schadelijke stoffen vrij. Het verschil zit alleen in de locatie, de omstandigheden en de hoeveelheden waarmee de schadelijke stoffen in de atmosfeer terechtkomen.
Dat er veel tijd, geld en energie wordt gestoken in de ontwikkeling van alternatieve aandrijvingen is logisch. Er zijn immers situaties waarbij de inzet van machines met brandstofmotoren niet meer mogelijk is. Denk hierbij aan werkzaamheden in afgesloten ruimtes. Goede alternatieven zijn hiervoor meer dan welkom. Maar laten we de bestaande fossiele brandstoftechniek niet zomaar in de prullenbak gooien. Het heeft ons veel gekost, maar het heeft ons ook voortvarendheid gebracht. Laten we deze techniek daarom niet zomaar aan de kant zetten. Het is juist goed om samen met de gebruikers deze techniek in stand houden en verder te optimaliseren.
